Mevsim36 Oooo etrafimda öyle insanlar var ki öyle bi yerde oturuyorum ki sağlıklı insan hasta oluyor :) herkes dış gebeliktir, düşük yaptin parçası kalmıştır dedi şaka gibi :)) bende onlara eger öldüyse veya hic bebek oluşmadiysa zaten beni zehirler acile giderim çikar orda dedim. Topuklu ayakkabi giyip düğünlere gittim, ooohhh ne horonlar teptim, ev taşıdım koca evi tek başıma yerleştirdim, en son 29 haftalikken erken doğum dediler hastanede yattim vajinamdan muayene ederlerken içimde muayene aleti kırıldı hemşire korkudan bayılacaktı oni sakinlestirip aleti vajinamdan cikarttirdim, suni sanci verirseniz gidelim doğuma dedim, yanii oooo bir sürü aksilik oldu, ilk zamanlar niye kusmuyorum diye kendimi zorladim bikaz kez zorlamayla kustum şöyle dedim kabus gibi hamilelik gecireyim o acıları sancılari dibine kadar yaşayayim ama yok ucundan kurtuldum. Psikopat değilim tabii :)) Sadece her acının her sancının her zorluğun beni bebeğime daha cok bağlayacağına inandim, olurda ilerde onun kalbini kiracak olursam bu acılari hatirlarim kırmam onu, böyle bir psikoloji yani son olarak da o güzel pamuk kalbinden öpüyorum ❤❤❤