Herkese Merhabalar 😇 Buradaki bazi hikayeleri okudum bazılarını okuyamadim dogum korkum olusmasin diye. Hamileliğim çok güzel geçti Allah a şükür bi sıkıntım olmadı. Doktorum da ben de normal doğum istiyorduk ve bekleme taraftariydik. 39+6 da kahverengi lekelenmem geldi. İlk gebeliğim olduğu için korktum ben de hastaneye gittik nst ye bağladılar bi sorun yok dediler geri eve geldik.lekelenmeden sonra da adet sancısı gibi sancilarim gelmeye başladı, ara ara gelip gidiyordu ama çok sık değildi. 40+3 te kadın doğum da kontrolüm vardı, ilk defa alttan muayene oldum doktor 2 cm açıklık var dedi ve diğer gün yatışım yapılacağı için eve geldik önceden öyle konuşmuştuk. O gece de sancılar gelip gidiyordu 10 dk da 8 dk da geliyordu ama 3 5 dakika olmadığı için gitmedim doktora. Sabah bi heyecanla gittik hastaneye saat 8de yatışım yapıldı.Nst ve Suni sancı taktilar (Suni sancıyı cihaz gibi bişey saniyodum oysa ki serummuş😅) Ebeler sancı geldikce oturup kalkar pozisyonu yapabilecegimi söylemişti ben de öyle yaptım biraz azalıyordu sanki ağrısı. Sonra ebe açıklığı kontrol etmek için geldi ama baktı dedi 7 8 cm açıklık var. Bakarken canım acıdığı için tam bakmadığını Doğum hanedeki çatalda daha iyi bakacağını söyledi oraya gittik. Meleğim kanala girmiş bile geliyormuş ama babası gibi ters olacak ya kafası yan olarak geliyormuş. Doğumhaneye gittiğimizde açıklığın artık ilerlediğini ve bebeğin kafasının pozisyonundan dolayı artık sezaryen olamayacağını söylediler ama zaten ben normal doğum istiyordum. Bir de bebeğime kordon dolanmış o yüzden doktor telaş yaptı biraz çünkü suniyi verdiklerinde bebeğimin nabzı düşmüştü. Gelen sancidan dolayı bir de bebeğin kafasını kontrol etmek için her defasında alttan kontrol ettiklerinde canım yanıyordu da oraları anlatmayayim. Ebe her sancı geldiğinde büyük tuvaletini yapar gibi ıkınmamı söyledi ben de elimden geleni yaptım çığlık falan atmadim ama bi an önce bebeğimi oradan kurtarmak istiyordum. Ebe son kez ikinmami ve bebeği alacaklarını söylediler ben de son kez ikindim var gücümle ve ebe de karnima bastirdi bebeğim çıktı o an tüm acıyı unuttum ama bebeğimi göstermeden götürdüler kordon yüzünden olsa gerek o an sormak aklıma gelmedi. Sonra bebeğin eşini çıkaracaklarını söylediler çıkardılar ama o kadar rahatladım ki sanki tüm acılar da onunla birlikte aktı gitti. Sonra dikişe geçtiler o arada iğne yaptılar ama yine de hissediyordum birazcık. Kaç tane dikisim var bilmiyorum ama oturup kalkarken acıyor. Bebeğimi babasına gösterdiniz mi dedim evet dediler ama bana bile göstermemişlerdi daha. Dedim bana da gösterin bebeğimi. O an dünya durdu sanki her şey yeniden başlamıştı. Dikiş bitti ebeler beni giydirdi ve yürüyerek doğumhaneden çıktım ama değişik duygular içinde çıktım. Şimdi de uyuyor prensesimiz. Bir de Meryem ana otunu yapmıştık doğumdan bir gün önce. Ona inandım bence onun da çok büyük katkısı var. Hastaneye yatışım 8de yapıldı ve doğumum 10 da gerçekleşti Allah a şükür 😊 Anlatirken unuttuklarim olabilir, Sormak istedikleriniz varsa elimden geldiğince cevaplamaya çalışırım 💕