Merhaba hamile anneler beni hatırlarsınız belki ocak annelerindenim oldukça aktiftim burda tabi şu an bu pek mümkün değil 😂 Doğum hikayemi hemen yazarım diye düşünüyordum ama bir türlü vakit bulamadım. Kızım 31 günlük oldu ancak yazabiliyorum. Ve gelelim hikayemize uzun olacak şimdiden söyleyeyim 🙈
Tahmini doğum tarihimiz 21 ocaktı fakat benim kızım 12 Ocak pazar gelmeye karar verdi. Cumartesi günü beni gören herkes sararmışsın doğum yakın diyorlardı ben hiç ihtimal vermiyordum çünkü cuma günü kontrolüm de doktorum bu kızın gelmeye niyeti yok suni sancı verebilirim hazırlıklı ol dedi. Aynı gün gece 2.30'da birden uykumdan uyandıran tuhaf bir ağrı oldu. Çok acı verici değildi ama uyutmuyordu da. Adet sancısı gibi düşünün. Doğum sancısı olabileceğini düşünmemiştim hiç. Sürekli lavaboya gitme ihtiyacı hissediyordum. Son lavaboya gittiğimde nişanımın geldiğini gördüm. Kırmızı renkteydi ve yoğun bir akıntıyla gelmişti. Ondan sonra emin oldum kızım geliyordu 😍 sancı aralıklarını takip ettim 13 dakika da bir geliyordu. Sonra aralıkları düşmeye başladı. 10 dakika da bir olunca duşa girdim, kaynar suyla duş aldım. Sancım 5 dakika da bire düşünce hastaneye gitmeye karar verdim. 5 gibi evden çıktık ve 6da hastaneye vardık. Eşim doğuracağıma inanmıyordu 😂 Genç bir ebe çatı muayenesi yaptı bana birşey demeden koşarak gitti. Tabi ben panik oldum. Bir sorun olduğunu düşündüm. Bu sefer yaşı büyük bir ebe geldi oda muayene etti ve genç ebeye çabuk odayı hazırlayın dedi. Bana sen deli misin 8 açıklık var nasıl kaldın bu kadar dedi. Tabi ben şok 😱 ben anca 2 cm açılma bekliyodum ve kendimi herşeye hazırlamıştım. Halbuki topu topu 2,5 -3 saattir sancım vardı. Bu kadar çabuk olacağını düşünmedim. Herşey o kadar hızlı gelişti ki hemşire aceleden önlüğü bana ters giydirdi, damar yolunu bile son anda açtı vakit yok dedi. Açılmam çok hızlı ilerlemişti. Sonra nstye bağladı sancılarım çıktı ve ebe bu doğum için yeterli dedi. Elinde çubuk gibi birşey getirdi. Suyunu patlatıcam dedi. O ana kadar korkmayan ben ağlama moduna geçtim. Neden bu kadar korktuysam 😂 Suyumu patlatınca önce bir rahatlama oldu. Ama oda neydi öyle bir sancı ki Allah'ım ölüyorum dedim. Arka arkaya sancılar geliyordu nefes alamadım bir an hemen oksijen maskesi takıldı. Ebe benimle konuştu rahatlatmaya çalıştı. Ikınsam bebeğim gelecek ama ben yapamadım bir türlü ıkınamadım. Sancıdan daha kötü birşeydi bu. Keşke öncesinde ıkınma ile ilgili videoları izleseydim o an çok pişman oldum. Ve hemşire perine masajı yaptı. Kesisiz doğum olsun diye çok çabaladı ki az daha oluyordu tabi eğer kızım eli yüzünde gelmeseydi 🙄 Mecbur kesi atmak zorunda kaldı ve son bir ıkınmayla kızım içimden balık gibi kaydı. Sonunda 9 ay beklediğim merak ettiğim saatlerce konuştuğum meleğim kucağımdaydı çok minikti. O kadar güzel bir duygu ki Rabbim herkese nasip etsin 💗
Gelelim önerilere;
- Öncelikle kafanıza hiçbir şey takmayın. İnanın siz rahat ve pozitif olursanız doğumumuzda kolay ve güzel geçer.
- Mutlaka ıkınma ile ilgili bilgi edinin videolar izleyin. Çünkü benim en zorlandığım oydu
- Kolay bir doğum için hiçbir şey yapmadım herşeyi akışına bıraktım. Ama her sancı girdiğinde elimi karnıma koyup öğrendiğim duayı okudum.
6'da hastaneye girdim 7:5 gece kızımı kucağıma aldım. 39.haftada sadece 4 dikişle doğum yaptım. Kızım 2760 gram 49 cm dünyaya geldi. Hikayem size umut olsun ❤ Darısı başınıza inşallah 😍