Öncelikle bütün hamislerimize kolay doğumlar diliyorum.Ve hikayeme başlamak istiyorum.Burda okudukça acaba bende bigun paylaşabilecek miyim hikayemi diyordum.40+3 olmuştuk ve hala bi doğum belirtimiz yoktu.Her eve geldiğim de kaynanam eee doktor ne dedi dediğinde bişey demedi bekliycez demekten ve gelen telefonlara cevap vermekten çok yorulmuştum.Normalde sancılarım olduğunda koymam gereken meryem ana otunu eve gelince abdest alıp namazımı klip dualarımi da okuyup doğumum başlamasi için suya koydum.Arada bi sancim geliyodu ama dizenizdi Ve çok da şiddetli değildi.Neyse gece oldu saat 4 den sonra 10 dk da bi sancı geliyodu ve gerçekten çok şiddetliydi.Esim hafi hastaneye gidelim dedi ama ben sabah olsun öyle gideriz diyerek beklemek istedim.Sabah saat 6 oldu ve hastaneye gitmeye karar verdik eşim kaynanam ve gorumcem hazırlandık ve hastaneye gittik.Nöbetçi doktor muayene etti ve 4 cm acılan var hemen yatisini yapıyoruz dedi tabi ben şok. Muayeneyi dogumhanede olduğum için yanımda kimseyi almadılar ilk başta. Ebe yatisimi yapması için eşime bilgi verdi tüm hazırlıklarım yapıldıktan sonra yanımda bi bayan olabileceğini söylediler ve gorumcem yanıma geldi.Suni sancı için serum yaktılar ben hemen suni sancı takmasak olmaz mı dedim ebe de bu şekilde çok sancin yok akşama kadarsürer ama suni sancıyla öğlene doğurursun dedi bende kabul ettim ilk bir saat çok bişey hissetmedim ebe açılmamikontrol etti ve 5 cm olmuş dedi.Saat 9 dan sonra sancılarım çoğaldı bide ac olarak gittigim icin çok yorulmuştum.Bemim en büyük problemim açılma oluyodu ama bebek kanala gitmiyordu kafası çok yukarıdaydı neyse doktorum geldi bilgi verildi ve ebet plates yaptırmasını söyledi yarim saat kadar plates yaptik kafası biraz aşağı inmişti ama Yeterli değildi.Sonra tekrar nst'ye baglandım ve suni sancinin dozajı artırıldı artik çok yorulmuştum gerçekten.Saat 12 buçuk gibi açılmam 10 cm olmuştu ve dogumhaneye aldılar.Basimda doktorum 2 tane ebe ve hemşireler var.Ikinmami istiyolar ama doğru ıkınamiyodum doktorum ebeye bana yardımcı olmasını ve karnıma bastirmasini söyledi ben ıkınırken bi yandan da ebe karnıma bastırdı aşağı doğru ve nihayet 12:53 de oğlum doğdu.Kolllarima aldığım an kuş gibi oldum ve tüm acılarımı unuttum o sırada dikişlerim yapıldı.Simdi çok şükür ikimizde iyiyiz kendi işimi kendim yapabiliyorum ve oğlumu emzirebiliyorum. Evet normal doğum zor ama dayanılmayacak bişey değil sağlığınız buna uygunsa kesinlikle normal doğumdan vazgeçmeyin.Emin olun kendinizi kahraman gibi hissediyosunuz .Meryem ana otunu yaparken de mutlaka inanarak yapın bu çok önemli.iste bizim doğum hikayemiz de böyle hepiniz hakkınızı helal edin biraz uzun oldu
🤗🤗