Sonunda aldım kucağıma pamuğumu.. öncelikle rabbim isteyen herkese nasip etsin bu güzel duyguyu..
Hamileliğim boyunca 7 hafta mide bulantılarımla geçti 5. Aya kadar hiç kilo almadım 5. Aydan sonra kilo almaya başladım. Emek emek herşeyini hazırladım “mihrimah” kızımı.. ben dahil herkes dört gözle onu bekliyorduk.. çok uzatmadan doğum hikayeme geçmek istiyorum güzel anne adayları.. 36. Haftada doktorumu değiştirmek zorunda kaldım hastane fiyatları cok arttıgı için memnun oldugum pendik yüzyıl hale hanımdan ayrılmak zorunda kaldım.. pendik medipole geçtim.. canan hocayla devam ettiğim yolda takipe alındık.. 38. Haftadan itibaren artık beklemeye başladık kızımızı doktorumdan memnundum ayrıntılı bilgi veriyordu. Normal doğuma engel birşey cıkmadı. Daha sonra canan hanımın randevuları dolu olunca mecburen semra hanıma geçtik 39. Haftada sancılarım başladı düzenliydi aslında ama hastaneye gidince geçiyordu. 3 şubat günü kanlı nişanım geldi ufak ufak ağrım o zaman başladı. Ertesi gün agrım coğaldı semra hanıma gittim kanama hafif hafif akıntı seklinde devam ediyordu bana normal bir vajinal akıntı diyordu ama kan vardı beni çok tereddütte bıraktı. Nstde sancım cıkmıyordu acıklıgım ise sadece 1 parmak ucu kadardı. Evimize gittik. Salı günü de evde ağrılarım devam etti düzenli olmayınca gitmedim.. o gün yürüyüş yaptım plates yaptım sıcak suya girdim hurma yedim zaten bunları yapmaya 37. Haftada başlamıştım. Sürekli hareket halindeydim.40+0 da Çarşamba gecesi saat 1 de düzenli sancılarım başladı belim kasıklarım ve bacaklarıöa doğdu iniyordu agrı. Evet dedim bu doğum sancısı yalancı sancıyla hiç alakası yoktu. Semra hanım o gun acilde nöbetçiydi nstde sadece 1 kere 50 lere cıktı acıklık aynıydı. Bana doğum başlamadı suan yapabilceğim bişey yok nişaın gelmiş olsa 24 saat de doğumun olur dedi. Akıntımın vajinal akkntı oldugunu tekrar dile getirdi enfeksiyon olabilir idrar tahlili istedi. Oysaki enfeksiyon sancısının da ne demek oldugunu biliyordum. Kartal araştırmaya gittim sancılarım sıklaştı tahlili araştırma hastanesinde istedik. İstemez olaydık.. Allah kimseyi oraya düşürmesin.. ebe nst için odaya aldı beni. Eşim ve annem dısardaydı. Sedyeye sancıyla cıktım nstye bağlıcaktı tekrardan “ayakkabılarını çıkar” dedi o an uslubund dikkat edemezdim ayakkabılarımı cıkardım ve sancının vermiş oldugu rahatsızlıkla surekli ofluyordum. Bana sancının sebebi biz değiliz dimi o yüzden oflama dedi. Bende pardonda sancım var farkındamısınız dedim napabilirim dedi oan ki sinirimi anlatamam nstyi söktüm ben sana muayene olmam dedim. Olmazsan olma dedi o an gerizekalı terbiyesiz dedim sesşm yükselmişti eşim içeri girdi sesimi duyunca. Hemşire sensin gerizekalı dedi o an arkamı döndüm baya bagırdım elim tutmasaydı o can havliyle beler olurdu kim bilir. Orda ufak bi sinir krizi geçirdim eşim de cok sinirlenmişti. Yanıma eğilip söyle ne yapim senin için bişey de onu yapayım dedi o da çaresiz di bende. Beni yüzyıla götür dedim sancım artık düzenliydi. Şiddetliydi yüzyıla gittim ebe hemen nstye aldı nstye girerken sızıntı şeklinde suyum geldi nst de sancım 70-80e cıkıyordu o kadar mutlu olmustum ki acıklıgım 2 cm di yatış yaptılar odaya geçerken önlüğümü giymemle suyum geldi. Ebe normal korkma dedi. Odada sürekli yürüyüş yapmaya başladım sıcak suya girdim yatışım yapıldıgında saat 5 ti sancılarım artmaya başladı 1 saat içinde ben ise kıvranıyordum acıklık için geldiler 3 cm di nstye bağladılar 80-90 olmuştu sürekli hareket ediyordum bunu ben hızlandırabilirdim eşim eltim ve annem yanımdaydı hep destek olmuşlardı. Saat 8 bucuga geldiğinde içeri hemşireler girdi ellerinde serum vardı suni sancı istemiyorum diye ağlamaya başladım. Ebe “aşkım çok az vericem sancını arttırmıcak daha düzenli yapıcak korkma hiç senin iyiliğin için “ dedi tatlı dili ikna etmişti beni sancı verildi ve artık 100-120 ye gelmiştik o kadar cok bağırıyordum ki ama sürekli dua ediyordum Salavat cekiyordum Allah diyordum. Nst bağlandı işte o zor kısımdı Eşim çok çaresiz bakıyordu elimi tutuyordu. Yorgunluktan gözlerimi açamaz olmuştum. Onu öyle görünce sancım geçer geçmez üzülme ben hayatımın en güzel anını yaşıyorum bağırınca rahatlıyorum dedim eşim annem herkes ağlıyordu o halime ve tekrar sancıyla bağırdım nstyi söktüler hemen duşa girdim ayaklarım tutmaz olmuştu derin derin nefes alıyordum dua ediyordum. Ufak ufak kanamam basladı sudan cıktım sancıdan yarım saat geçmişti hale hanım ve ebe içeri girdi annemiz yorulmuş sancıyı keselim kendi sancısıyla devam etsin hemen olmasını beklemeyin ilk doğum biraz sürebilir dedi. Ama artık sondaydım anlamıştım doğuruyorum dedim hale hanım giderken ıkınmam geliyor dedim saat sabah9 olmuştu ebeye açıklığa bakalım ıkınma dedi. Eşime dönüp “aşkım elimde değil ıkınmak istiyorum elimde değil” dedim. Ebe kafasına dokunmustu kızımın hadi doğumhaneye dedi. Eşim o anki mutlulukla anlımdan öptü doğumhaneye gidene kadar kızım geliyor diye sayıkladım ıkınmamak için nefes alıyordum sürekli çatala geçtim ıkınma sakın dediler. Doktorum hazırdı ıkınman gelince ıkın dedi. Tek ıkınmada biraz da kesiyle balık gibi kaydı kızım. Kesiyi hissetmiyorsunuz.. korkmayın.. kızımı gösterdiler O kadar güzeldi o kadar güzeldi ki. Kızım iyimi sağlıklımı dedim sağlıklı annesi dediler yanağıma koydular hoşgeldin annecim iyiki geldin dedim.. hale hanım seni biraz uyutucaz dikişlerini atıcaz dedi cunku üşümüştüm cok titriyordum. Daha sonra bayıldım.. odaya geldiğimde kızım cok güzel ben anne oldum demişim sürekli.. uyanmaya başladım kızımın sesini duyuyordum ama gözlerimi açamıyordum.. kendime geldim herkes başımdaydı kızımı verdiler yarı baygın bir şekilde onu kokluyordum.. tarifsiz bir duyguydu.. Alllah herkese nasip etsin bu duyguyu.. çektiğim her acıya değdi biraz psikolojisini atlatmam gerekiyor sadece. Dikişlerim sanırım dıştan var oda sadece 3-4 tane. 40+0 hafta 45 cm 2984 gram 05.02.2020 saat 09.07 ben anne oldum.. Mihrimahın annesi.. 🎀🧸♥️