Herkese meraba sonunda ben de doğum hikayemi yazıyorum ☺️ bugün tam 50 günlük olduk anca fırsat buldum hikayemi yazabilmek için. Öncelikle hamileliğim çok rahat geçti. Ne bulantı ne kusma her şey gayet normaldi. Sadece eklem ağrılarım çok oluyordu artık geceleri ağlayarak uyuya kalıyordum ama oda b12 eksikliğinden kaynaklanıyormuş ve doktorum iğne verdi 2 haftada bir oldum ve ağrılarımdan kurtuldum çok şükür. Doğumuma gelince 36. Haftamda bebeğimin hareketlerini hissetmemem şikayetiyle doktora gittim doktorum ultrasonda hareket ettiğini bir sıkıntı görmediğini evde takip edip tekrar muayneye gelmemi söyledi. Fakat ben yine hissetmiyordum hareketlerini sabah 1 veya 2 hareket ediyordu o kadar bende endişelenip soluğu doktorda alıyordum doktorum dopper ultrasona gönderdi ve orda da hiç bir şey çıkmadı. Tabi o zamana kadar 37. Haftama gelmiştim. Doktorum alttan muayne etti ( hiç korkmayın gayet acısız bir şey) 1 cm açıklığın var rahmin normal doğum için çok müsait eğer istersen suni sancıyla seni doğurtabilirim bebeğin hareketleri yavaş seni böyle takip etmem zor olur dedi ve bu arada nst çektirdiğimde bebek hareket etmediği için her gittiğimde muhakkak 3 kere nst çekiliyordu. kararı eşimle bana bıraktı. Eşim doğur bir an önce kurtul hareket etmedi diye sürekli takip zor oluyor zaten bebeğimizin hareketler yavaşladı riske atmayalım dedi ve böylelikle doğuma karar verdik. Doktorum gün verdi 13 aralık 2019 cuma günü. Sabah 5 de hastaneye yatışımı yaptırdık ve sabah 6 da doğumhaneye inip ebe rahmime yumuşayıp açılmamın olması için ip gibi bir ilaç yerleştirdi ve tekrar odama çıktım. Sabah 9 da doktorum geldi odada alttan muayne etti ve açıklığım hala 1 cmdi. Saat 10 da katlarda ebe olmadığı ve beni takil edemediği için doğumhaneye aldılar ve sancıyı orda vereceklerini söylediler. Neyse indik doğumhaneye taktılar bana serumu. Saat 3 e kadar hiç bir şey yoktu doktorum ara ara gelip bana bakıyor ebelerde arada açılmam var mj diye bakıyorlardı. Doktorum geldi ve eldivenlerini takıp beni muayne edecekken benim suyum patladı doktor oh iyi bak benim paylatmama gerek kalmadı dedi. Açıklığım 3 cm olmuştu. Suyum patladıktan sonra bana hafif hafif sancılar gelmeye başladı. Derken açıklık 4,5 cm olmuştu ve epidural istedim çünkü sancıya dayanamıyordum acı eşiğim çok düşükmüş. Epidural takıldı takılırken çok korkuyordum ama inanın sinek ısırığı bile değil. Epiduralden sonra biraz rahatladım ama yine ara ara sancı geliyordu ve sancı geldikçe ben ilaç istiyordum ilaç yapılınca soğuk soğuk akıyor ve o kadar iyi geliyoruki derken saat 6-7 olmuştu. Nstye bağlıyken gerçekten sancı çekmek çok zormuş. O kadar sanck çektim ki ama bu sizi korkutmasın nstde sancım 30 çıkıyor ama beniç acı eşiğim çok düşük olduğu için bana dayanılmaz oluyordu. Artık saatlerdir bir şey yememiştim ve o kadar yorulmuştumki bebeğimin kalp atışları yavaşladı ve ebe serum takıp hava verdi bebeğimi besledi ve kalp atışları normale döndü. O sırada doktorum geldi açıklığım 8 cm olmuştu bana yapmam gereken hareketleri söyledi ve 1 saate doğurabileceğimi söyledi. Doğumhane deki herkes doğurup gitmişti be sadece ben kalmıştım. Ebem ve doktorum o kadar iyiydiki eşimin kayınvalidemin ve yengemin yanıma gelmelerini izin verdiler. Onlar destek olmasa ne yapardım bilmiyorum. En son doktorum gelip yine muayne etti ve tamam artık çatala çıkartalım seni dedi. Çatala çıktım sancın geldikçe bütün gücünle kakanı yapar gibi ıkın dedi ama bende ne mümkün ıkınmak bir yandan yengem elimi tutuyor bir yandan ebem destek olmaya çalışıyor bir yanda eşim ve kayınvalidem dua ediyor ama ben bir türlü ıkınamıyorum yapamıyorum doktorum artık ıkınmam gerektiğini bebeğimin saçlarını gördüğünü bir an evvel ıkınmazsan bebeğimin hayatının tehlikeye gireceğini söylüyordu ama ben yine ıkınamıyordum ve artık ebem devreye girdi kristal sistemiyle beni doğurttu yani bütün gücüyle karnıma bastırdı ilk bastırmada bebeğimin kafasını artık dışarda hissettim ikinci bastırmasında ise artık bebeğim dışardaydı. 21:43 de kucağıma aldım yavrumu. Hemen göğsüme koydular o kadar güzel bir andıki ne sancı ne acı her şey uçup gitti eşim bir yandan elimi tutup ağlıyor ben bir yandan ağlıyorum yengemle kayınvalidem gülüyor derken bebeğin kordonunu kesip yukarı giyindirmeye çıkardılar. Odada sadece ben ve doktorum kaldık. Şimdi eşini çıkaracağım dedi ben zannediyorum ki aha şimdi bir daha doğuracağım hocam diyorum çok acıycakmı derken içimden ılık ılık bir şey çıktı doktorum diyorki acıyormuymuş ama eşim çıkarken o kadar güzel ve rahattıki çok güzel bir histi. Sonra dikişlerimi atmaya başladı hayatımda bir kez bile olsa hiç bir yerime dikiş atılmamıştı ve bu ilkti dikişten çok korkuyordum ama korkulcak bir şey değilmiş oda acısız geçti. Ben dikiş atılırken heyecandan o kadar çok soru soruyordum kş doktorum en sonunda sus artık bitireyimde bir an evvel bebeğinin yanına çık diyip güldü. Ve dikişim bitti beni odaya götürdüler oda kalabalık herkes bebeğin başında ve annemi görür görmez anne ben senin hakkını nasıl öderim sen beni nasıl doğurdun diyip ağladım😂. Sütüm hemen geldi ertesi gün taburcu oldum eve geldim. Bebeğim sarılık oldu ve 5 günlükken foto terapi gördü. Bir geve hastanede yattık. Uzayan sarılıkmış hala devam ediyor ama sadece yüzünde kaldı doktoru yavaş yavaş oda kaybolur allah başka dert vermesin dedi. Ve benim hikayemde böyle arkadaşlar çok uzun oldu kusura bakmayın hakkınızı helal edin. Sormak istediğiniz bir şey varsa ya da merak ettiğiniz cevaplayabilirim.