Sudeeali İlk doğumumda Saatlerce sancı çektim eşim ve annem yanındaydı. Ama açılmadı sezeryana aldılar acil😞Ameliyata giderken eşim ağlıyordu ellerimi bırakmıyordu zorla aldılar elini. Ameliyata girmeye çalışmış neler yapmış ben doğumdayken. Çok gülmüştüm😅Ama o andan sonra hep annemi aldım yanıma eşime o hallerimi göstermedim.Soğur diye aklında kalır diye endişe ettim. Ama karnımdan kum torbasının alınma vakti wc ye götürme sürekli yürütme kaldırma vs hep o ilgilendi güç gerekiyor çünkü.Mesela özel temizliklerimi bile yaptığımı bilmez zanneder ki ben hep öyleyim. Asla özel işlerim olsun o hallerim olsun ona belli etmedim.6.5 yıldır.Ama doğumda ne kadar acı çektiğimi gördü zaten şahit oldu. Şimdi ki gebeliğimde sürekli takip halinde biliyor çünkü. Sancı çekmeni istemem yine sezeryan olmalısın diyor sürekli ben inatla normal yapabilirsem normal doğum yapacağım diyorum. İnşallah ta olur çok istiyorum. Sezeryan berbat bir şey😰Böyle doğum hikayelerini görünce çok gıpta ediyorum ve sizlerden çok şey öğrendim. Sabırla evde bekleyeceğim İnşallah açılana kadar 🤔