Aslibrkk üzgünüm ama karnında bir canlı, bir evlat taşıyor olmasına rağmen kötü alışkanlıklarından vazgeçemeyen insanlarla asla empati kuramıyorum. Bu tarz başlıkları görünce bile sinirleniyorum. Bir hanımefendi aşağıda yaşayan anlar birbirini filan yazmış, pardon da sigarayı bırakamayacak kadar irade sahibi olamamayı nasıl “yaşayan anlar” klişesine bağlıyorsunuz? çocuklarınızla sokakta mı kaldınız? açlıkla mı boğuşuyorsunuz? Bunları mı yaşıyorsunuz da karşınızdaki insanları empati yapamamakla suçluyorsunuz? Sigaraya bağımlısınız altı üstü kimse kusura bakmasın.