Öncelikle allah herkese bebeklerini sağlıkla kucaklarına almayı nasip etsin. Hamileliğim boyunca hiçbir mide bulantısı ya da sıkıntı çekmedim. Sadece ödemden dolayı şişlerim oldu , onları da çok dert etmedim. En baştan normal doğum istemiştim, çok kilo almadım ama açıkçası spor falan da yapamadım. 37.haftamın başına kadar da çalıştım sonrasında evdeydim. 13 ocak pazartesi günü 39.haftama girmiştim. Ogün çok az pembemsi bir akıntı geldi ama sancım falan olmadığı için hastaneye gitmedim. Kendimi yormadım son günler, açılma olsun diye bir şey yapmadım çünkü suyum gelir diye biraz korkuyordum. 16 ocak Perşembe sabah 5 gibi adet sancısına benzer bir ağrı ile uyandım. Biraz yatakta döndüm uyumaya çalıştım derken saat 7 oldu. Wc ye gittiğimde kan geldiğini görüp hemen duşa girdim. Yavaştan hazırlanıp eşimi de uyandırdım ve doktorum hastaneye çağırdığı için yola çıktık. Nst ye girdiğimde benim hissedilebilir sancım olmasına rağmen az sancı çıkmıştı. Doktorum ilk kez elle muayene etti ve 3-4 cm açılma var doğurursun sen bugün göndermeyim eve dedi. Bol bol yürü dedi. Önce bir saat yürüdüm kantinde hastanede falan ama sancı gelince yürünemiyor bile. Sonra zaten beni direkt sancı odalarının olduğu yere aldılar. Önlük giyindim damar yolu açıldı derken suni sancı verip sancılarını düzene koyacağız dediler. Nst bağlıyken yatarak cidden sancı çekmek çok zor oluyor. İnsan ayaktayken çömelince rahatlıyor. Saat 11-12 olduğunda ebelerden biri yine muayene ettiğinde 7-8 cm açılma olduğunu söyledi. Açılmam ilerledikçe sevindim. Plates topu getirdiler onda sancı geldikçe zıpladım, sancı yokken sağa sola yaylandım. Eşim hep yanımdaydı, annem de arada gelip bakıyordu. Derken açılmam 10 cm olduğunda beni doğumhaneye aldılar. Özel hastane olduğu için tek kişilikti odalar. Çatala oturttular orda ıkınma yönteminden bahsettiler. Ama çok çok zorlanıyor insan. Zaten sancı gelince otomatik ıkınma hissi geliyor ama ona bile az diyorlar. Doktorum geldi gitti arada , ebeler de devam etmem için motive ettiler. Saat 14:00 falan olmuştu açılmam da 10 cm olunca birden doğum olacak sandım ama nerde ? Biraz yürütelim seni dediler çataldan indirdiler , doğumhane koridorunda hızlı hızlı yürüttüler sancı gelince çömelip çok afedersiniz kakanı yaparcasına ıkın dediler. Yani o anlar çok zor tabi, ama 40 saniye süren sancıda kuvvetli 2-3 kez ıkınma istiyorlar. Derken koridorda da kenarlara tutunarak ıkındım falan derken tekrar doğumhane odama aldılar. O sırada eşim yanımda hep fotoğrafçım var bir de . Ebe en son muayene etti ve doktoruma gelin dedi. Yine sancılar gelip çatalda ıkın ıkın derken bir anda kafasının çıktığını hissediyorsunuz. Çıktı dedim o an ☺️ Sonra da sakın ıkınma diyor doktorum da ebe de , ama ne mümkün , hızlı hızlı üfleyerek nefes verdim derken bir anda kayıp gitti içimden kızım. Verdiler kucağıma ki hayatta hissettiğim en güzel andı. sancı çekerken ağlayamamıştım ama o an birden eşim de ben de boşalıp feryat figan ağladık. O kadar güzel bir mutluluk ki tutamıyor insan kendini. Sonra yarım saat süren bir operasyon devam etti tabi alt tarafta, o da acı veriyor maalesef ama yine de insan ona katlanıyor. Saat 17:10 da tam 3,5 kilo 50 cm ile kızım dünyaya geldi. Bebeğim suyumu yuttuğu için ciğerleri su toplamış ve nefes alışverişlerinde sorun olduğu için küvezde kalacak biraz. Gözlem altında olması onun için çok daha iyi olur diye düşünüyorum. Her gün hastaneye emzirmeye gideceğim. Biraz uzun oldu kusura bakmayın. Aklınıza takılan her şeyi sorabilirsiniz, herkese güzel sağlıklı doğumlar dilerim. 🥰