Merhabalar aslında buraya doğum hikayemi yazıcağım aklıma hiç gelmezdi. Size 30+1 de gelen minik mucizemden bahsetmek istiyorum. Bir akşam aniden gelen kasık ve belime vuran bir sancıyla başladı tüm olay sürekli olarak kızımın ayaklarıyla kendini ittiğini daha sık daha fazla hissetmeye başlamıştım o tatlı tatlı atılan tekmeler yerini şiddetli acıya ağrıya bıraktı. Acile gittim kızımın gelmeye çalıştığını ama açılmam olmadığını söyledi doktor eğer aynı şeyi yaşarsam tekrar beklemeden gelicektim bu arada belki bilen vardır her ihtimale karşın açılmam olmasın sancım kesilsin diye adalat verildi ve iğne yapıldı yataktan çıkmamam söylenerek eve gönderildim en korktuğum durumla yüzleşmem gerektiğini daha da hissettim erken doğum korkusu her yanımı sardı bu durumda yanımda ailem vardı eşim asker (uzm çvş) olduğu için yanımıza gelemiyodu ve bu durumu bir süre ondan gizledik daha sonra bu ağrılarım kızımın kendini itmesi devam etti sabah tekrar acile gittim bu kez kendi doktoruma muayene oldum açılmam olduğu fakat önüne geçebiliceğini söyledi serumlar ilaçlar iğneler derken durum düzeldi açılma azaldı özel hastane ve geceliği çok pahalı olduğu için doktorum istirahati evde yapabiliceğimi söyledi adalatı düzenli kullanmaya başladım iki gün sonra kontrole gidicektim. O gün geldi kontrole gittim nst ultrason alttan muayene hepsi normaldi yataktan çıkmak yürümek yasaktı adalat kullanıp dinlemem gerekiyodu derken aynı gece hastaneye yattım açılmam fazlaydı ve kızım gelmek için çok çaba sarf ediyodu gece boyu serumlar iğneler ilaçlar tansiyon ölçümleri nst derken sabah oldu ve herşey yine normaldi bu süreçte her ihtimale karşı ciğer geliştirici iğne yapıldı sadece tek bir sorun vardı benim çektiğim sancıya rağmen nst de çıkan sancı denk değildi aslında doğum sancısı değildi eve döndüm bu süreç tam 10 gün sürdü artık eşiminde herşeyden haberi vardı bi akşam saat 17:00 civarı ağrılarımın başlaması nedeniyle tekrar acile gittim şansıma kendi doktorum vardı acilde önce müdahale etti yine aynı döngü başladı iğneler serumlar ciğer geliştirici fitiller buna rağmen bitmeyen sürekli artan bir sancı son takılan serumdan sonra eğer sancım geçmezse yarım saat sonra doğuma alınacağımı söyledi doktorum bunun üzerine durumumu bilen yakınlarıma ve eşime haber verilmesi için komutanına haber verdik beni servise aldılar ama doktorum bebeğim daha küçük olduğu için küveze girmemesi adına doğuma almayı erteledi ve bunda ki en büyük etken sancım olmasına rağmen bunun doğum sancısı olarak görülmemesi ve açılamamın durmasıydı o geceyi tam 10 serum 4 iğne 5 fitil ve ciğer geliştiricelerle sabah 04:00 e kadar geçirdim sancım asla dinmedi gittikçe arttı onayım ve artık sancıya dayanamayıp sürekli bayılmamla doğuma alındım. Hazırlanmam ameliyathaneye girmem o masaya yatmam o ana kadar ki tek korkum bebeğime bişey olmasıydı önce spinal istedim sonra tepemde ki ışıktan kendimi görmeye başlayınca genel anestezi istedim doktorum o kadar stresliydin ki bayılmadın hissettin 2 kez anestezi yaptık dedi kendime gelmem hayatımda yaşadığım en kötü olaydı birilerinin bana seslendiğini niye uyanmıyo diyip hafif hafif yanağımı alnımı tokatladığını alkol getirin diye bağırdığıni orda ki paniği hepsini duyuyodum ilk hissettiğim boğazımda sokulan çubukla beraber öğürmeye çalışırken ameliyat yerinde ki acım ve inlemem ilk sorduğum ise kızımdı. Oradan hemen başka bir odaya alındım sadece kafam açıktı örtünün altından sıcal hava verdiler yaklaşık 10 15 dk orda öyle acılar içinde kaldım odaya çıktım ve sabah 04:00 girdiğimden sezeryan doğumdan sabah 07:30 da çıkmıştım doğum için tek tavsiyem eğer bir sağlık sorunu yoksa keyfi olarak korkuyorum diyip sezeryan ile doğum yapmayın inanın çok zor çok acılı unutmayın ki türü ne olursa olsun sezeryan bir ameliyat. kimse kızım için bişey demiyo herkes görmedik diyodu öldümü demeye bile korkuyodum söylenen tek şey solunumda zorlandığı küvezde makineye bağlandığı oldu sabah eşim gelir gelmez kızımı görmeye yolladım döndüğünde anlattıkları içime su serpti kızım 1.920 kg 44 cm doğdu en büyük şansım haftasından önde giden gelişimi iyi olan bir bebek olmasıydı kızımı görmeye götürdüklerinde tek şunu söyledim kendime “ağlamıycaksın betül kızın seni hissediyor ve onu üzemezsin güçlü olucaksın” ve kızımı gördüm ayakta bile duramazken tüm acılarımı unuttum ve orda yatan o küçük savunmasız ama bir o kadar inatçı kızımı izledim çok hızlı nefes alıyodu çok yorgun görünüyodu o kıpır kıpır saniye durmayan kızım değildi orda ki tam 31 günlük bir yoğun bakım süreci bekliyodu bizi ilk yıkılmam eşimle evde tek kaldığımız ilk akşam oldu sütüm az geliyo neyi yanlış yaptım kızım erken doğdu neden yetemedim diye hep kendimi suçladım. Hayatımda ilk kez inadım işe yaradı küvezde ben gelince aranan kanguru bakımında sürekli boynumu emmeye çalışan kızımı daha hortumla beslenmekten kurtulmamışken ısrarımla hemşirelerin gözetiminde emzirdim ve bir mucize daha oldu kızım beni emdi emmez diyen doktoru hemşiresine rağmen emdi çünkü benim kızım inatçı ve güçlü böylelikle 3 gün emzirdim eşim için refakatçi iznimizi yenilemek istediğimizde 30 gün yerine 10 gün verdiklerini gördük bu süreçte doktorumuz asla çıkmak için bi konuşma olumlu olumsuz yapmadı neden 10 gün diye sorduğumuzda ise o kadar gün yeterli olur çıkabilir bile denildi hastanede işimiz bitti arabaya bindik telefonum çaldı yoğun bakımdan arandık ve bize hazırlık yapıp gelin Milayı servise alıcaz annesi dediklerinde dünyalar benim oldu kızım küvezden 2.570 kg ile çıktı bu gün tam 1 ay 29 günlük ve kızım şuan 3.960 kg çok şükür sağlığı yerinde gelişimi iyi bu tür bir riski olan anne varsa yazımı okuyan kendini lütfen erken doğucak diye şartlama sadece sakin ol ve yoğun bakımda o kadar iyi bakıyolarki artık bebeklere emin ol doğsa bile yaşıycak ona ve onun gücüne inan. Ben medical park gaziosmanpaşada doğum yaptım doktorum ordaydı aslında ailemizde ki çoğu kadın ona gider Shahla hoca inanılmaz iyi inanılmaz sakin bir doktor kızım yoğun bakımda da orda yattı doktoru Evrim hoca gözü kapalı teslim edilebilecek bir doktor işinde gerçekten çok iyi şuan çoçuk doktorumuz şükrü hoca. Yazımı okuduysanız çok teşekkür ederim bir prematüre annesi olarak prematüre gücü diyorum ✌🏻güçlü olun anneler.