Merhaba herkese öncelikle doğumdan korkan varsa lütfen okumasın kimseyi etkilemek korkutmak istemiyorum burda hergun doğum hikayeleri okurdum ne zaman bende yazicam die hayal kurdum çok şükür 16.03.2018 gece ikide oğluma kavuştum öncelikle 41+6 olmuştuk bu zamana kadar 40 hafta olduğumda hergun kontrol altındaydim çok şükür eşim ve suyum bebek iyiydi o yüzden normal doğum için bekledik çarşamba günü yatisıma karar verirdi saat 10 da doğumhane alindim alttan muayene 1 cm açıklık vardı bu yüzden alttan rahim yumuşatıcı dedikleri ilaç değişik birşey yerleştirdiler içime ara ara hafif bel ağrısı yaptı ertesinde gün sabah 6 ilacı aldılar buna rağmen hâlâ 1cm di acilmam vardı suni sancıya kara verildi bı serum bittiğinde hafif sancılar artmıştı nst çıkıyordu ama dayanılmicak gibi değildi ikinci suni sancı için serum takıldı işte sancılar arttı burda bı arkadaşın yazısını okuduğumda sancı gelince nefesi 4 sn çek 8 sn ver yazmıştı aklıma geldi uyguladim ve gerçekten işe yaradı ama zaman geçtikçe belim ayrılıyor gibiydi bunu nefes verme ne yürüme ise yaramıyordu bol bol dua ediyordum doktor alttan kontrol ettiği 4cm acilmis sonra ebe geldi rahmine masaj yapalım çocuğu aşağı indirelim dedi bunuda şu şekilde yapıyor alttan iki parmak la kontrol ederek sancı gelince seni ikindiriyor bu sayede 8 cm hızla ulaştık bebegi popomda ağrısini hissediyordum dayanamıyorum die ebeyle konuşup durdum sürekli beni sakinleştirici di artık doğum başlatalım dedi doktorum sancıların ikinmaya başladım fakat inanın kaç kere ikindinin hatırlamıyorum başka bir doktor bebeğin kafasını bn çıkarım dediğini hatırlıyorum doktorumda şu şekilde die söyledi kendi doktorum karnıma bastırırken diğer doktor bebeğin kafasını çıkarıtti ve oğlumu göğsüme yaptirdilar dünya durdu sanki hiç bir aci kalmamıştı neyse doktorum vajina ya bakti makatta kadar yırtılmış in doktorum bunu nasıl yaptın dedi sinirlenip gitti ben o şekilde titremeye başladım ebemizde konuşuyorum bı yandanda eşim ne zaman düşer die karnıma baskı yapıyor dediki iki dk bekleyelim ayrilsinlar rahimden dedi burdan sonrasının inanın ne hatırlamak ne yazmak istemiyorum resmen
başka doktorumuz geldi bı baktı ki rahim duvarina eşim yapışık işte yanındakilere çok hızlı Hareket etmeliyiz diyor ben anlamıyorum halim yok yorgunum içine demirler sokulup karnimda hissediyorum ama ne acı bana diyor ki kasmaman lazım kasarsan dayanmazsan daha kötü şeyler olabilir ben Rabbime öğle bı sigindimki içimi resmen canlı canlı kazidilar ve okadar acıya nasıl dayandigimi inanın bilemiyorum aşırı şekilde kan kaybettim herkesin başımda olduğunu bacaklarına iğneler kollarıma antibiyotikler yapılıyordu artık çift gormeye başladım ama çok şükür kurtuldum inanın bunu yasayınca çocuk doğurmak da hiç birşey yok dedim şimdi yirmi dikisim var çok şükür iyiz oğlumda bende onu emzirdikten inanin bütün acıları unutuyorum Rabbim hepinizin yardımcısı olsun çok uzun anlattım hakkınızı helal edin