Eveettt acaba dedim bir gün bende hikayemi kaleme dökebilecek miyim? O gün geldi çattı Meleğim 14 aralıkta gözlerini dünyaya açtı... gelelim hikayeme
13 aralıkta kontrolümüz vardı tam 35 haftalık oluyorduk zaten günümü dolduramayacağımı biliyordum ama genede bir ümit işte.. 13. haftada serklaj olmuş ve gebeliğin tamamını yatarak geçirmiş bir gebe için 35 hafta hayaldi bunu itiraf etmeliyim ama gelin görün ki sıkı takiple bugüne erebilmiştim neyse iki hafta evvelde dikişlerim enfeksiyona sebep olmuş ve normal doğum şansım rafa kalkmıştı Bu kontrolde yeniden kültür veririm belki bir umut normal doğum yapabilirim diye hayal ediyordum He bu arada 1 haftadır da güzel güzel sancılarım vardı düzensiz ama şiddetli... neyse doktorum muayene öncesi Nstye yönlendirdi beni doğum katına çıktım tatlı tatlı bir sancı yokluyor beni ama katlanabiliyorum Ebe cihazı bağlar bağlamaz "iyi misiniz" dedi "çok şükür siz?" dedim 😂 güldü "yok onu demiyorum sancınız var sanki" dedi "var da doğurmuyorum" dedim 😂😂 nerden bileyim neler olduğunu...??
Nst kağıdımı aldım ördek gibi tıslaya tıslaya gittim doktorumun kapısına en önde ben arkada annem eşim babam Hatta öyle oldu ki evden çıkarken fotoğraf çektim hepsiyle "sanki son kontrole gidişimiz" falan dedim malum olduysa demekki.. 😂 neyse doktora kağıdı vermemle "hemen muayeneye" dedi gözbebekleri koca koca oldu "hissetmiyor musun" dedi "neyi?" dedim "sancın çok kuzum" dedi "hee o mu hissediyorum" dedim beni muayene etmesiyle kurduğu cümlenin arasında 10 saniye olmadı heralde..
"Aç mısın seni 1 saate doğuma alıyorum" neeyy??? 🙈
Allahım dizlerimden aşağısı zangırdadı resmen.. korku değil hissettiğim şey endişe.. "hocam" dedim "ciğer geliştirici?" "Dur o zaman 4 doz yapalım hemen yatıyorsun 2 doz 17.00de 2 dozda sabah 05.00de vuruluyorsun yarın 13.00 te alıyoruz miniği" dedi
Herşeyim hazır olmasına rağmen ancak bu kadar hazırlıksız hissedebilirdim kendimi inanılmaz bir andı Film gibi.. beni babama bırakan eşimle annem evden hazırlıkları almaya gittiler Sonrası zaten koşar adım geçti.. bir gülüyor bir ağlıyordum Hem kavuşacak olmanın heyecanı hemde yoğun bakımda kalacak mı endişesi bir aradaydı
Öyle ya 7 senedir bu anı bekliyordum
Kaybettiğim 3 bebeğim aklımdan çıkmıyor ama elimi karnıma koyduğum an ilacım hareketleniyor ve resmen destek oluyordu bana Hamdolsun verene.. ultrason ölçümünde 2700 çıkmıştı oğlum Doktorumuz "2500 diyelim kuzum" demişti neyse hemen bir çırpıda fotoğrafçımı aradım oda süsleme için organizatörü aradım Akşam organizatör geldi beraber süsledik odamızı işte ara ara nstye alıyorlar "niye bağırmıyorsunuz sancınız var" diyorlar Sanki bağırınca azalacak 😂 neyse sabah oldu fotoğrafçımız geldi yakınlarım geldi ailem geldi bir ara şöyle bir baktım ki nefes alacak yer yok odada.. sağolsunlar Allah yokluklarını göstermesin saatler 12yi gösterdiğinde yatağın ayak kısmından destek ala ala sancılarımı karşılamaya çalışıyorum falan doktorum kapıda görüldü "kuzum sen neden ayaktasın?" dedi yüzümü gördü "eyvah!! sancısı var bunun" dedi ebelere döndü "hemen alalım sezaryeni beklemeyecek yoksa bu arkadaş" dedi Herkesle vedalaştım büyük bir ordu eşliğinde ameliyathaneye indik sayabildiğim 35 kişiydik 😂 anestezi uzmanı geldi tanıştık dosyamı inceledi falan sonra yapacağı işlemi anlattı derken epidurali uyguladı sonra ameliyathanenin kapısında eşimle fotoğrafçıyı gördüm gözlerim dolu dolu eşimin eline yapıştım "Benim ona bakacağım gibi bakacağından şüphem yok Bebeğimi sana seni Allaha emanet ediyorum" dedim 😢 ondan sonrada işleme başladılar
O da ne?? Bebiş haftasına göre iri... zor bela kaburgalarıma baskı uygulaya uygulaya kuzumu aldılar karnımdan
Doktorumun "bu nasıl büyümüş böyleeee" diye haykırması hala kulaklarımda
Neyse aradan dereden gördüm miniğimi hemen temizlemeye başladılar "sabret annesi" dediler o arada defalarca sordum "iyi mi? kendi kendine nefes alabiliyor mu?" diye usandılar cevap vermekten 🙈 sonra bir oooo duydum 2980 gram
Nee "bizim bebeğimiz mi o" dedim eşim yaşlı gözleriyle "evet bitanem" dedi "oğlumuz 3 kilo doğdu neredeyse...." ağladık çok ağladık hemde... velhasıl kelam 7 yıllık hasretim son buldu 17 dakikanın içinde ❤ tadına doyum olmaz... dilerim Allah'tan herkese nasip olur
Hepiniz kolayca kavuşursunuz inşallah
He bu arada epidural öyle korkulacak birşey değil sakın ha sakın korkutmayın kendinizi Sormak istediğiniz birsey olursa seve seve yardımcı olurum
Biz 19 günlük anne-oğul olarak yeni dünyaya alışmaya çalışıyoruz Dilerim her isteyene nasip eder Allahım 🙏