Sonunda bende herkes gibi her gece uyumadan okuyup acaba ben ne zaman yazacağım dediğim hikayemi yazacağım Allah’a şükür. Evliliğimin 15. ayında hamile kaldım. Gebeliğimi 3 haftalıkken karnıma giren ani bir sancı neticesinde öğrendim. Bu yüzden bu süreç bana çok uzun geldi, bir türlü bitmek bilmedi. ☺️ Genel olarak çok güzel bir hamilelik geçirdim ne mide bulantısı ne halsizlik ne de başka bişey. Son derece hareketliydim. Her işimi kendim yaptım. Bazı günler 10.000 adıma kadar yürüdüm hatta. 39. Haftamda çatı muayenesi oldum. Çatımın çok uygun olduğunu fakat açılmamın olmadığını söyledi doktorum bende beklemek istedim elbet açılma olacak düşüncesiyle. Doktorum normal doğuma ısrarcı olduğumu duyunca rahim ağzı sıyırma ( membran ayırma) yöntemi uyguladı. Öyle böyle derken Allah’a şükürler olsun ki 40. Haftama girdim. Doğuma dair herhangi bir belirtim yoktu. Ne bir sancı ne açılma ne de rahim ağzı yumuşaması 😒 fakat buna rağmen asla vazgeçmedim normal doğum isteğimden. Doktorum artık sürecin daha fazla uzamaması gerektiğini bebeğin her an kaka yapabileceği ihtimaline karşı beni çok kez uyardı. Hatta 2 günde bir kontrol olmamı istiyordu ki o kadar sezaryen istemiyordum ki 40. Haftadan sonra doktora bile gitmedim ☺️ Neye güveniyorsam artık🤷♀️. 40+5 de artık bebeğimin hareketleri azalmıştı ki korkumdan doktora gittim. İyi ki de gitmişim bebeğimin suyu azalmış kalp atışı güzel fakat azıcık suyu kalmış. Bu aşamada herhangi bir şekilde su artmazmış hemen karar vermem gerekiyormuş. O kadar çok normal doğum yanlısıydım ki doktoruma öncelikle propess diye bir varmış açılmayı sağlayan onu önerdim. Doktorum da benim durumumda bunun bir işe yaramayacağından bahsetti. Suni sancı bile teklif ettim fakat onu da kabul etmedi. Bebeği strese sokar ve kaka yapma ihtimalini arttırır dedi. Son bir kez bakalım çatına dedi. Çatı muayenesi sonucu 1 cm açıklık tespit etti. Doktorumun kendi kliniği var ve özel bir hastaneyle anlaşmalı. Kliniğin kendi Doula ebesi de mevcut. Beni hemen anlaşmalı hastaneye yönlendirdi. Ebe hanımla ben görüşeceğim dedi. Hastaneye gittiğimde ebe tekrar çatı muayenesi yaptı ve rahim ağzı zarımı yırttı tekrardan. O an için 3 cm açıklık tespit etti ve sabaha kadar bunun 5 cm ulaşmasını eğer ulaşmazsa her an sezaryene dönüleceğini bildirdi bana. Odama geçtim. Eşimle yemek yedik. Saat 6:30 civarı hafif sancılarım başladı. O kadar hafif ki hissedilmiyor bile. Saat 8 den sonra sancılarım sıklaşmaya başladı. Her sancı başladığında yürüdüm. Yaklaşık 4 saatte bir açıklık muayenesi olacaktım. 3 cm açıklık tespit edildikten sonra bir muayene daha oldum. Açıklığım 4 cm olmuştu. Bu muayeneden sonra nst ye bağladım. Derlerdi ama inanmazdım yatarak sancı çekmek resmen can vermek gibi bişey 15 dk bile dayanılmıyor. O gece akşam 8 den gece 5 e kadar bu şekilde azalıp artan düzensiz sancılar hissettim. Gece boyunca her sancıda yürüdüm merdiven inip çıktım. Sabah 5 de açıklığım 5 cm olmuştu fakat hala bebek kanalda değil ve rahim ağzı çok sert. Bir kaç saat daha bekledim kendi ebem gelene kadar. Kendi ebem beni muayene etti derken 6 cm açıklık buldu ki ben çok gayret gösterdim bunun için. Merdiven inip çıktım bolca yürüyüş sıcak suyla duş ve squad herşey yaptım nerdeyse. Rahim ağzı incelmesi için epidural önerdiler. Kabul ettim. Epidural oldum. Fakat sancılar gene amansız bir şekilde geliyordu. 2. Doz almak istedim fakat müsade etmediler 4 saat geçmesi gerekiyormuş aradan. Ben o sancı ve ağrıyla üstelik bebeğin beslenmesi için kolumda serumla koridoru baştan aşağı yürüdüm. Ve hiç gücüm kalmamıştı geceden beri uykusuzdum. En son açıklık muayenemde 7 cm olmuştu. Epiduralin 2. Dozunu aldım. Bu süre içerisinde az da olsa nst ye bağlı sancı çektim fakat 5 dk da olsa uyumuşum ve çok iyi geldi. En son açılma devam ettikçe epidural de fayda etmiyordu artık. Çünkü ıkınma hissinin kaybolmaması için sancı tamamen kesilmiyormuş. Karnımın sağ tarafında çok fazla sancı hissediyordum. 8 cm den sonra ebemin de desteğiyle masajla yürüyüş ve çömelme hareketiyle süreci 9 cm kadar getirdik. En son ecel terleri döküyordum. Her sancımda çömelip nefesim yettiği kadar ittim bebeğimi. En son yerleşti kanala ve çatala çıktım. Doktorum geldi 3 kere kuvvetli ıkındıktan sonra oğlum kucağımdaydı 😍 bütün acılarım geçti inanamadım. Ten tene temasla buluştum oğlumla. O sıra eşim de geldi doğumhaneye o da çok duygulandı ve ağladı. Bu süreçte en önemli destekçim herşeyin doğalından yana olan eşim. Beni bu konuda çok yüreklendirdi. Belki de en büyük neden eşimin desteği bu konuda. Bebeğim geldi ve bütün acılarım bitti. Doğumhanede kalma sürem toplamda 15 dakikaydı. Herşey çok güzel ilerledi ve ben süreçten çok memnun kaldım. Başta ebem ve doktorum beni çok desteklediler tercihime saygı duyup benimle hareket ettiler. Şimdi oğlum uyuyor. Eve geleli henüz bir gün bile olmadı her işimi kendim yapıyorum. Normal doğumun en güzel yanı kimseye muhtaç olmamak 😊 herkese tavsiye ederim en güzeli en doğal en sağlıklısı anne olduğumu iliklerime kadar hissettiğim bir günüm oldu. Rabbim tüm hamilelerin yardımcısı olsun. Herkese kolay doğumlar diliyorum.