Esselamünaleyküm herkese merhabalar arkadaşlar,
Bende ilk öğrendiğimden beri bu uygulamada bazen aktif bazen pasif olarak varım. Hikayemi biraz baştan anlatayım insallah faydalanan olur. 1 buçuk sene önce rahim agzi yetmezliğinden bir bebeğimi kaybettim. O güne kadar böyle bir sorunum olduğunu bilmiyordum. Uzun süre bebek istemedim. Tekrar aynı şeyi yasamaktan korktum. Kendimi hazır hissedince korunmayı bıraktık ve kendiliğinden plansız olarak hamile kaldım. Allah’ıma çok şükür. İlk 3 ay rahat sayılırdı. Mide bulantısı kusma vardı tabıki ama daha sonra yaşayacaklarımın yanında az kalıyordu. 12. Haftada ufak bir kanamam oldu. çok şükür progestan iğne ile atlattık. (Progestan hapını 8. Haftadan doğum yapana kadar kullandım) Artık daha az hareket etmeye başladım ev isi yapmıyordum. 2 li tarama sonucuna göre dikiş atmayı uygun gördü doktorum. İkili tarama sonucu iyi çıktı ve 15. Haftada önlem amaçlı serklaj oldum. Serklajdan sonra hep yattım iyileşene kadar diye düşündüm. 18. Haftada kontrolde rahim agzi iyiydi hala 4-4.5 cm civarındaydı. 20. Haftada detaylı ultrason yaptırırken rahim ağzının dikişe kadar açıldığını, 1,5 cm kaldığını ogrendim ve hemen hastaneye yatışım yapıldı. Sadece tuvalete kalkmak serbest. Onun dışında hiçbirsey yapmıyordum. Aylarca dört duvar arasında tek bir odadan çıkmadan yaşadım. Böyle sadece yatarak 33.Haftaya kadar geldik. 33. Haftada sancim oldu ve ilaçlar ile durdurduk. O şekilde iki hafta daha geçti. Tam 35 haftalikken sancim oldu ve dikişin artık yırtılmak üzere olduğunu eğer normal doğum istiyorsam dikişi alacaklarını söylediler ve o gün dikişlerim alındı. Fakat dikisim alındıktan sonra sancılarım geçti. 2-3 cm açıklıkla evime geldim. Aylar sonra evime ilk gelişimdi. Kaynanam gelmişti doğum için. Onunla beraber oğlumun eşyalarını hazırladık. Odasını düzenledik. Hayalini kurup yapamadığım seyleri yaptım. Artik doğum baslasin istiyordum uzun bir süreçti ve yorulmuştum. 4 gün sonra 15 Kasım sabahı 8.30 da suyum geldi. O an hemen anladım su olduğunu. Hemen annemi aradım ve kaynanama söyledim. Eşim işe gitmişti ona haber verdim. Sonra doktoruma haber verdim. Hastaneye gelmemi söyledi. Evde önce duş aldım. Eşyalarımızı aldık ve hastaneye gittik. Gittiğimde hiç sanci hissetmiyordum. Muayenem yapıldı ve artık doğum başlamış dedi doktor. Yatışım yapıldı ve saat 10.30 gibi başladı süreç. Beni dogumhaneye aldılar. Ben ilaç verip odama gönderirler diye beklerken meğer doğurunca çıkacak misim. Sancılarım yetersiz olduğu için suni sancı takıldı. İkiser saat arayla doktor muayene yapıyordu. Her seferinde 1-2 cm açıklık artarak devam etti. Saat 17.30 gibi artık sancılarım 120 lere çıkıyordu ben sancılara çok tepki vermeyince başımda nst çeken doktor diyordu sancı hissediyor musunuz diye. Evet diyordum. Ama çok tepki vermediğim için herkes şaşırdı. Tekrar muayene olduğumda 8 cm açıklık olmustu ve kese yukarıdan yırtıldığı için suyum tam bosalmamisti doktor kesenin önde kalan kısmını aldı ve tam açıklık oldu. Ben ikinmakta çok zorlandım. Doktor bir iki deneme yapalım dedi ama pek beceremedim. Çataldan inip biraz oturup kalkma hareketi yaptım. İkinma hissi hiç gelmiyordu. Sancılar artık çok şiddetli geliyordu. Dayanamaz olmustum doktora beni sezeryana alın dayanamayacağım diye söylemeye başladım ama doktorum son ana geldiğimizi bildiği icin beni hiç dinlemedi. Acının son noktasında insan ne dediğini bilmiyor. Çatala aldılar beni ama ben doguramayacagima o kadar şartladım ki kendimi beni sezeryana alın diye yalvarıyorum hala. Meğer 5 dakika sonra yavruma kavuşacak misim. Ben ikinmaya çalışırken bir doktor da karnıma bastırdı ve 3. kuvvetli ikinmamda yavrum kucagimdaydi. Nasıl oldu nasıl yaptım hala inanamıyorum. Karnıma koydular oğlumu pamuk gibi hayatımda dokunduğum en yumuşak en güzel şey. Hicbirseyle tarif edemiyorum bu hissi. Doğduğu an bütün acılarım geçti. Yavrum doğduğu anda hemen ağladı. Kucağımda biraz durduktan sonra muayenesi için aldılar ben sürekli gözüm onda bir yandan da dikisim atıldı. 4-5 tane dikisim var. Çok şükür yavrumun sağlığı çok iyi. Benden önce odamıza gitmiş bile. Bende üzerimi giyinip yürüyerek odama gittim. Çok şükür zor geçen hamileliğimin sonu çok güzel oldu. Pamuğuma kavuştum. İnsallah benim gibi serklajli olan herkese umut olur. Ben hep dua ettim hamileyken ve hep iyi olanı düşündüm. Hiç kötü birsey olacak diye düşünmedim. Doğum sancılarını da gözümde büyütmemeye çalıştım hep. Burda okuduğum güzel doğum hikayelerini düşündüm. Allah’ıma şükür herkes ne güzel doğurdun dedi. Yavru kuşum 2820 gr 49 cm doğdu. Şimdi birbirimize alışmaya çalışıyoruz evimize geldik. Sarılığımız var bize dua edin. Vakit bulursam soruları yanıtlarım insallah. Bekleyen herkese rabbim kolay doğumlar Nasib etsin. İsteyenlere de evlat sahibi olmayı nasib etsin insallah 🤗.