Henüz 4 aylık evliyim.Eşimin baba tarafından gelme genetik bir rahatsızlık olduğunu biliyordum çok öncesinden.Ailelerin çoğunda maalesef çocuk olmuyordu ve denenen tüp bebek tedavileri asla cevap vermiyordu.Üniversite hastanesinde muayene olanlara ise sorunun kromozomlarda olduğu ve bu sebeple tüp bebeğin olmadığı söylenmişti.Evlendiğimiz aydan itibaren ailesi ve tanıdıkları tarafından sürekli “bizim çocuğumuz olmuyor,aynı sorun sizde de olabilir.Deneyin sakın korunmayın “ gibi nasihatları duyuyordum.Tabiki bu beni daha da strese sokuyordu.İlk 3 ay tüm yumurtlama ve gebelik şansımın yüksek olduğu günlerde bebek girişiminde bulunduk.Ve 3 ay boyunca adet olmamla müthiş bir moral bozukluğu yaşıyordum.Henüz çok yeni evli olmamıza rağmen ailelerindeki rahatsızlık beni çok korkutuyordu.Ve bu ay 2 gün adetim gecikince dayanamadım hemen eczaneden test aldım.Tek çizgi çıktı ve umutsuzlukla bıraktım testi tualete.10 dakika sonra gittiğimde ikinci çizginin silik olsa da olduğunu gördüm.Acaba yanlış mı görüyorum diye sürekli gözlerimi kırpıştırdım 😄 Tabi ertesi gün hemen doğum hastanesine gittim.Sabahına sağlık ocağına kan vermiştim ama.Daha sonra koştum hastaneye.Eşimin isteği kadın doktordu ama o an randevusuz bakan yalnızca bir erkek hekim olduğunu söylediler bende kabul ettim.Ama nasıl heyecanlıyım anlatamam.Sıram geldi iki kişi birden içeri aldılar.Önümdeki kız benimle aynı yaştaydı ve onun da 2 gün adet gecikmesi vardı.Acilde test yaptırmış ve sonuç pozitif çıkınca dayanamayıp geldiğini söyledi.Doktor onu hemen ultrasona aldı ve vitamin desteği vererek uğurladı.Sıra bana geldiğinde 2 gün adet gecikmem var dedim ve bana “ohoooo sen daha dün hamile kalmışsındır” dedi.Ben beynimden vurulmuşa döndüm.Çünkü bu tarz konuşma tipi hiç hoşuma gitmedi ve önümdeki kız da aynı şekilde gecikmeyle gelmişti.Ben dün test yaptım pozitif çıktı,sabah sağlık ocağına kan verdim diyince sonuçlarını al gel dedi.Sonuçlarım çıktı 32,7.Oradaki ebe bana 4 hafta civarında hamile olduğumu söyledi.Ben doktora tekrar koştum heyecanla.Doktor öğle yemeğine çıkmak üzere kapıyı açtı tesadüfen bende elimde sonucumla bekliyordum.Kağıda göz ucuyla baktı “dedim ya kızım sen daha dün hamile kalmışsın,neyse ben yemeğe gidiyorum” dedi ve kağıdı bana geri verdi.O on orada oturup ağlayasım geldi.İlk hamileliğim ve bu kadar şevk kırıcı konuşmaları haketmediğimi düşündüm.Ve bana ne yapmam gerektiğini kimse söylemedi.Sizlerden okuduğum kadarıyla dış gebelik tespiti için üst üste kan vermem gerekiyormuş.Yarın tekrardan sağlık ocağına gidicem.Kendimi o kadar önemsenmemiş hissediyorum ki anlatamam.Ne yapacağımı nasıl bir yol izleyeceğimi bilmiyorum.Sizlerden benimle izleyeceğim yolla ilgili bilgilerinizi paylaşmanızı istesem çok şey istemiş olmam dimi? 😞