Merhaba anne ve anne adayları. Buradaki doğum hikayelerini okumak doğum konusunda beni çok cesaretlendirmişti. Ben de kendi doğum hikayemi anne adaylarımızı cesaretlendirmek adına burada paylaşmak istedim. 40+0. haftada 3 Kasım pazar günü minik kızım 3330 gram olarak dünyaya geldi. 2 Kasım sabahı kasılmalarının başladığını farketmiştim. Bu zamana kadar adet sancısı gibi sancılarım çok sık olmuştu bu yüzden doğum kasılmalarımı ayırt edemeyeceğimi düşünmüştüm fakat o sabah ilk kasılmada bunun doğum kasılması olduğunu anlamıştım. Hissettiğim an dakika tuttuğumda kasılmalarım ortalama 15 dk da bir geliyordu ve beni çok rahatsız etmiyordu. O gün eşimle sabah kahvaltıyı dışarıda yaptık ardından biraz gezinip eve geldik. Daha sonra akşam sahile yürüyüşe çıktık. Bu sırada kasılmalarım şiddetini çok az arttırarak devam ediyordu. Gece eve geldiğimizde pilates topunda rahatlamak için hareket ettim, çömelmeye çalıştım. O gece nişanım da gelmişti ve kasılmalar hafif hafif şiddetini arttırıyordu ama hala çok rahat karşılayabiliyordum. Bir türlü uyuyamadığım için Meryem, İnşikak İnşirah surelerini okudum bol bol dua ettim. Biraz müzik dinleyerek kafamı dağıtmaya çalıştım. Hatta kuruyan çamaşırlarımı bile katlayıp yerine koymuştum. Eşim de sabaha karşı uyanmıştı onunla beraber teheccüt namazı kıldık ardından sabah namazını da kıldık. Artık kasılmalarımın şiddeti daha da artmıştı ve kasılmalar belime vurmaya başlamıştı. Hafiften bir ıkınma isteği vardı fakat nefes ile bu isteği durdurmaya çalışıyordum. Her kasılma geldiğinde derin derin nefes alıp verip geçmesini bekliyordum. O sırada alttan yoğun bir kanamam gelmişti ve biraz panik olup eşimin doğum koçu olan aile dostunu hastaneye gitmem gerekip gerekmediğini sormak için aramıştık. Kendisi bize gelmek istediğini ve o gelene kadar evde durmamızı söylemişti. O geldiğinde psikolojik olarak rahatlamıştım ve yüzüme bakıp sen hala gülüyor ve konuşabiliyorsun daha zamanın var demişti :). Aile dostumuz her gelen sancıda belime masaj yapıyordu, çeşitli akupunktur noktalarına basınç uyguluyordu, süreki derin nefes alıp vermemi telkin ediyor, her nefeste bebeğimin aşağı indiğini söylüyordu, arada başka konulardan muhabbet açarak kafamın dağılmasını sağlıyordu:) ve bunlar beni sancı esnasında çok rahatlatıyordu. Doğum esnasında enerjiye ihtiyacın olacak diye bana kahvaltı yaptırdı, 10-15 dk da bir su içirdi, iki kere beni yatağa yatırıp biraz uyumamı sağladı. Aile dostumuz geldiğinden beri 6 saat geçmişti. Sancılar artık hareket kabiliyetimi zorlaştırdığında hadi hastaneye gitme vakti geldi dedi ve evden çıktık. Evimizin hastaneye olan mesafesi 10 dk dıydı. Hastaneye vardığımızda doktor kontrol etti ve bebek gayet sağlıklı ve tam açıklık hemen doğuma alıyoruz seni dedi! ve zaman olmadığı için hastaneye gittiğim üstümle doğurmak zorunda kaldım :). 5-6 ıkınmada kızım dünyaya geldi. Ikınma faslı gerçekten yorucuydu ama kısa sürdüğü ve bebeğime kavuşmaya az kaldığını bildiğim için dayanmak zor olmadı. Son ıkınmamda hemşire de karnıma bastırarak kızım gelmişti. Bebeğimin içimden çıktığı an o kadar rahatladımki çektiğim her şey bir anda hafızamdan silindi. 10 dk sonra da eşi çıkınca daha da rahatladım. Ardından dikiş işlemleri başladı. Dikiş kısmı bana sorarsanız doğum aşamasından daha zordu ama bebeğiniz dünyaya geldiği için onun acısı umurunuzda olmuyor ve bir an önce bebeğinize kavuşmak istiyorsunuz.
Son olarak rahat bir doğum için şunları tavsiye edebilirim. Hamileliğim boyunca bol bol Meryem ve İnşikak surelerini okudum, hurma yedim ve ahududu yaprağı çayı içtim. Doğum esnasında Meryem ana otunun faydasını gerçekten gördüm. Sancılar sadece son 1 saat canımı acıtmıştı ama dayanılmayacak bir acı değildi. Aklınızda hep her sancının en fazla 2 dk sürdüğünü sonra geçicek olduğunu tutun. Bu şekilde çok daha kolay sabredebiliyorsunuz. Nefes alıp vermeyi ne kadar sancınız olursa olsun ihmal etmeyin, bağırmak ya da inlemekten çok çok daha yardımcı oluyor. En önemlisi doğum koçu eşliğinde sancı evresinin tamamını kendi evimde hiç bir tıbbi müdahale ve hareket, yeme içme kısıtlaması olmadan sakin bir şekilde tamamlayabildim ki benim için bu büyük bir nimet oldu.