Merhaba.. yaklasik 5 hafta once seninkilere benzer duygular yasadigimi paylasmak istiyorum.. Biz esimle yaklasik 2 senedir evliyiz ve bu surede hic cocuk dusunmedik, cunku gezmeye, maceraya ve eglenceye cok duskunuz. Hatta normalde bu hafta tatilde olacaktik ama bebegimiz icin biraz erteledik ve iki hafta sonra gidecegiz insallah (3 ay dolduktan sonra).
Bizde normalde yazdan sonra bebek dusunmeye baslayabiliriz belki diye konusuyorduk ama birkerenden olmaz herhalde dusuncesiyle 2-3 ay once birkeren denedik ve Allah’im bize nasip etti. Ilk testi yaptigimda cok sasirdim, inanamadim. Yarim saat oylece test’e baktim ve agladim. Kan testini yapana kadar kimseye bisey soylemedim, esime bile. Aklimdan binlerce dusunce gecti ama hic bir zaman aldirmayi dusunmedim. Daha cok hazir olmadigimi, nasil yapacagimi dusundum.
Esime anlattigimda oda inanamadi, sasirdi ama cok sevindi. Sonra kalp atislarini duymak icin randevu aldik ve inan bana; okadar inanilmaz ve guzel bir duygu ki. Resmen icimde bir can buyuyor ve gun gectikce ona daha cok alismaya basliyorum. Simdi 10+6yiz ve zamanin gercekten daha cabuk gecmesini istiyorum:). Tatilimiz icin rotamizi degistirdik, 6inci ayi dolmadan yurt disina cikacagim ucakla ve dogduktan sonrada cok cok planlarimiz var bebegimizle. Ben inaniyorum ki Rabbim bize en dogru zamanda nasip etti, sende inan. Gercekten uzun zaman bekleyip cocuk sahibi olamayan insanlar var. Her daim halimize sukretmek lazim:).