Merhaba arkadaslar bende panik bozukluk tanisiyla yillarca paxera kullandim lise donemimde ve ise ilk basladigim yil zehir olan hayatim paxerayla 7 yil boyunca mukemmellesti cok sukur..bazen iyi dusunmekle kendini telkin etmekle olmuyor ilac destegide almak zorunda kaliyorsun ve ben o donem yasadigim bircok seyi anneme dahi anlatmazdim deliriyorum saniyordum boyle hastaliklarin oldugunu bile bilmiyordum dunyada sadece bende varmis gibiydi..degil evlenmek disari cikmak sinemaya gitmek alisveris yapmak bile buyuk lukstu benim icin...neyseki 7 yil cok guzel geciyordu hamileligimden 1 yil oncesinde ben ilaclari biraktim 1 yil cok guzeldi ilacsizda oluyirmus dedim neyse hamile kaldim hamileligimin 4. Ayinda yavas yavas basladi ve son ayinda pik yapti..birgun arkadaslarimla kafedeyken panik atak gecirdim onlara belli etmicem diye atla karayi sectim..artik hamileligim cok zor geciyodu ve bebege nasil bakacam derdine dustum..gunum gecti bebek gelmedi doktor sezeryan olsun dedi tamam dedim bu hastalik nuks etmeseydi belkide normal dogum icin daha cok ugrasabilirdim ama gucum bitmis tukenmisti..esim bu hastaligimi bilmiyordu ona da anlatmak zorunda kaldim..neyse bebegimi kucagima aldim cok sukur iki hafta oldu ama ben ilac kullanmayi cok istiyorum hersey cok zor geliyor surekli bi halsizlik bas donmesi bi tencere yemek yapmak dunya is gibi geliyo ara ara bi ic sikintisi basiyo elim ayagim bosaliyo bos bi cuval gibi oluyorum ve bazen bulundugum ortama adapte olamiyorum sanki ben farkli bi boyuttayim beynim o kadar yorgun ki kimseyle konusmak istemiyorum tat alamiyorum biseyden sizdede bu belirtiler oluyor mu..yada atak gelip geciyor ve normal hayatiniza donuyor musunuz..ha bide surekli uykum varmis gibi gozlerimi hep kapatmak istiyorum..bebegim bi kac aylik olana kadar dayanabilirim insallah sonrasinda ilaca baslarim suan cok kucuk baslamak istemiyorum kiyamiyorum