Yawrum canım ben çok şükür bırakabildim sigarayı 36+4 üm. 3. Ayda içmiyodum diye hatırlıyorum suan 8.5 aylik olduk. Ben günde min. 1 paket içiyodum, gözümü açar açmaz sigarayla kendime gelebiliyorum diyodum. Hamile olduğumu öğrendikten sonra kota koydum kendime günde maksimum 10 adet diye. Bi sure oyle gitti ama sonra mesela ben ictim söndurdum esim icince dumani beni tikamaya basladi, geceleri nefesim yetmemeye basladi pencere onlerinde sabahliyodum resmen kışın soğukta bile. Öyle öyle azalta azalta, eşimin de ayni anda veya yanımda icmesine izin vermedim. Bi sekilde kestim azalta azalta. Canımın çok istedigi zamanlar elbette oldu ama dizginlemeye çalıştım kendimi. Kesinlikle icmedim demiyorum birakma evresindeyken tuvaletimi yapamiyorim sigarasiz olmuyo diye bahaneyle bile ictigim oldu ama sonrasinda vicdanen cok kotu hissettim. Şöyle düşündüm hep. Benim bi bebeğim olucak. O suan benim aldığım nefesteki oksijenle de besleniyo ve ben her sigarada ona oksijen yerine zehir veriyorum. Doğduğu zaman o mis gibi melek kokusunu sigara kokusuyla gölgelemeye hakkım yok dedim. Anne kokusu beklerken ona sigara kokusu veremem dedim. Böyle böyle kendimi bi sekilde yola getirdim. Suan bırak sigara içmeyi. Yemek yerken bile sigara kokusu alsam tiksiniyorum ve yiyemiyorum. Aylik min. 300 lira sigaraya verecegim parayla oğluşuma cicişler alıyorum ve bu beni cok mutlu ediyo. Umarim birakmak isteyen her anne adayi bırakır sigarayı. Kullananlara da bisey denemez çünkü yakınımda ayni durum söz konusuydu emzirirken de içti. Onayladik mi ,hayir ama hic bir anne evladına kötülük yapmak istemez diye düşünüyorum. O kadar isteyip de sahip olamayan cok kisi varken allahim bize bu lütfu bahşetmişken ben kendimi büyük bir sorumluluk altında hissediyorum ve bu kötülüğü canımızdan bi cana yapmayi onaylamıyorum