Merhabalar anneler ve anne adayları 🎈
Klasik olarak bende birgün buraya hikayemi yazacakmıyım diye merak ederdim diyeyim mi bilemedim😀 Herneyse uzun uzun her ayrıntıyı anlatıp normal Doğumla ilgili merak ettiğiniz herşeyi söylemek istiyorum. İnşallah bir yararım olur.
29 Mayıs Çarşamba günü kontrolümüz vardı. Çünkü günümün dolmasına sadece iki gün kalmıştı. Çarşamba sabah aşırı derecede kasılmam vardı. Ve nerdeyse hiç rahatlamadı karnım. Hep sertti. Diğer günlerden farklıydı. Doktorum açıklığımın 3 cm olduğunu söyledi. Nstde sancılarım yüksek çıktı. Hemen yatışını yapalım dedi. Göndermedi beni eve. Öğlen yatışım yapıldı gece 12 ye kadar açılmam ilerlemedi. Saat gece 2.30 gibi sadece yarım santim ilerlemişti ve sancılarım çok fazla gelmeye başladı. Dayanamamaya başladım ve açıklığımda 4 cm olmuştu. Epidural yaptırdım. Sabaha kadar Epidural sağolsun çok iyi geçti ve açılmam yavaş yavaş ilerledi. Epidural yapılırken çok stres yaptım. Hiç bir şekilde acımadı ama insan ilk defa deneyimlerini bişeyde korkuyor. Biraz ağlama atağım oldu. Çünkü her ne kadar normal Doğum istesemde korkuyordum. Hemşireler ve ebeler okadar güzel moral veriyorlardı ki, onların desteği ve Güleryüz’ü olmasa daha da stres yapardım. Ve eşim yanımdaydı tabiki. Yanımda başkası kalamıyordu. Sadece bir kişi kalabiliyordu,o kişi de eşim oldu. Sabah olduğunda sancılarım iyice arttı ve artık epidural sancılarımı hissetmeme engel olmuyordu. Yine çekilebilir derecede hissettim ama o bile çok çok ağrılıydı. Sabah açıklığım iyice ilerledi. O an artık iyice yaklaşmıştı. Ben tabi ki yine strese girdim. Bilmiyorum neden bu kadar stres yaptım ama ilk olduğu için sanırım ve etrafta hep iyi değil kötü hikayeler anlatıldığı için etkilenmiştim galiba. Açıklığım 9 cm olduğunda hemen odayı doğumhaneye çevirdiler. Etrafımda bişeler hazırlanıyor ve ben sadece bakıyorum 😀 Tüm hemşireler yine bana destek olmaya başladılar. Çocuğumun başı aşağıdaydı ama kanala yerleşmemişti ve uzun bir süre yerleşmesini bekledik. Doktorum suyumu patlattı. Değişik bir histi. Kanala girmeye başlayınca yavaş yavaş ıkınmaya başladım. Kızımı sürekli ittim. Doktorum son ana kadar epizyo yapmadı ama artık dermanım tükendiği ve ıkınmayı ilk anlar gibi kuvvetli yapamadığım için çok az kesi attı. Ve kızım doğdu. Başı çıktığında ve tüm vücudu çıkınca bir anda tüm sancılarım bitti ve çok ama çok rahatladım. Karnım davulmuş meğer ve ben doğunca anladım . Plesenta çıktığında ise tamamen rahatladım☺️ Böyle güzel bir his yok. Biraz plesentanın çıkmasını beklediler. Daha sonra doktorum dikiş attı. Ben o sırada kızımı emzirdiğini için bişey hissetmedim tabi ki☺️ Şuan hastanedeyiz çünkü hastanemiz 2 gün tutuyor bizi. Kızım yanımda uyuyor. Ama ben şunu diyemeyeceğim ; herşeyi unuttum veya hepsi bitti. Evet herşey bitti geride kaldı. Sizlere çok kolaydı diyemem. Ama çok zorda değildi. Her güzel şeyin bir zorluğu olur zaten. Çok uzun oldu biliyorum. Diğer bilgileri yorumda yazacağım. Merak ettikleriniz varsa sorun lütfen 🎈