Merhabalar öncelikle burada paylaşılan her doğum hikayesi hamilelik serüveninde tüm annelere moral veriyor bu yüzden de bana göre herkes hikayesini muhakkak paylaşmalı 💕 Hamileliğim boyunca herhangi bir tehlikem olmadı ama ilk 18 hafta bulantılarım çok oldu özellikle 3. Aydan sonra bel ve sırt ağrılarım günlük yaşamımı etkileyecek düzeydeydi ama hiç bir zaman kendimi kısıtlamadım 37. Haftaya kadar çalıştım. Prensesimiz 39+6da gelmeye karar verdi. Sabah 8e doğru suyum geldi hemen duş aldım Fatma ana otunu okuyup suya koydum kahvaltımı da yaptıktan sonra 9 gibi hastaneye yatışım yapıldı. Açıklığım 1cmdi kendi sancılarımı 4e kadar bekledik sancılarım düzenli bi şekilde gelmediği için açılmam hep 1cm de kaldı. Suyum da geldiği için doktorum bebeğin enfeksiyon kapma riskinden dolayı saat 4 gibi suni sancı verdi suni sancı evet zor fakat açılma konusunda ben çok faydasını gördüm dalgalar her 1dkda 50 saniye nefes keserek devam ediyordu bir ara beni sezeryana alın dayanamıyorum dediğimi hatırlıyorum 😅ama ne zaman doğru nefesler aldım sancılarımın daha hafiflediğini fark ettim plates topu üzerinde dairesel hareketlerle zıplayarak şiddetli dalgaları atlatmaya çalıştım saat 8 gibi kontrol ettiklerinde 7-8cme ulaşmıştık. Ebeler biraz da doğumhanede devam edelim diyerek beni doğumhaneye aldılar 45dk sonra kızım dünyaya geldi ıkınma esnasında çok zorlandım fakat Allah kimseyi o yolda koymuyor. Saatler geçmeyecek ben doğuramayacağım diye düşünürken akşam 9da kızım kucağımdaydı O anda yaşadığım yeniden doğuş hissini kelimelere dökmem mümkün değil. Doktorum ellerimi uzatarak bebeğimi almamı istedi. İlk defa ben dokundum ona, alıp göğsüme koydum, sımsıkı sardım. O kadar şaşkın, mutlu ve heyecanlıydım ki hem ağlayarak, hem kahkahalarla kızımı izledim. Gerçekten hayatımın en büyük aşkını yaşıyordum o an ve hiç bitsin istemedim. Kordondan kan akışının kesilmesini bekledik. Bu sırada biz kızımla koklaşmakla meşguldük. Kan akışı durunca, kordonu kesildi. Plasenta kolayca çıktı, kesi olduğu için onlara dikiş atıldı ve odamıza gitmeye hazır hale geldik. Yürüyerek odama gittim o kadar güzel bi duygu ki Rabbim herkese bu güzel mucizeyi yaşatsın ve kimse normal Doğumdan korkmasın bilerek isteyerek sezeryanı tercih etmeyin sonrasında dikişler zorluyor evet ama ilk gece bile kızımla kendim ilgilendim. Umarım hikayem, benim gibi pozitif hikayelerle doğum korkusunu yenen bir insana ışık olur. ☺💕 sevgiler...