feyzaciim destekcin oldugunda inan hersey cok kolay desteksiz gecirirsen zor.bebegim kolikti ve esim disinda kimse yoktu yanimda.bende o depresyona girdim.her dakika aglayan bir bebegim vardi uykusuzlukdan ve aclikdan sutum kesildi esim isten izin alamadi ben o gelene kadar evde ne bulduysam o an onu yedim oyle ayakda kalmaya calistim esimde gelince yemek vs kendi eliyle yediriyprdu cunku bebegimi kucagimdan indiremiyordum.3 ayda 45 kiloya dustum sutum bile olmadi mamaya basladim birde ona dertlendim felan simdi bakuyorumda bosmus yani mamaysa mama cocuk acmi kalsaydi ama o an onu dusunemiyorsun.beni zorlayan uykusuzluk ve bebegimin gazli olmasiydi ama evde bir destekci oldugunda en azindan bir is sana kaliyor digerlerini baskasi hallediyor esim eve geldiginde beni uyutuyordu o ilgileniyordu mesala