selinurfa Ben planlı gebelik sürecimde gebe kalmadan 1, 2 ay önce bırakma adımları atarak bırakıp bırakamayacağımı önceden görmek istedim.
Kendime süre tanıdım ve bunu bir mecburiyet olarak düşünmedim sadece bırakamazsan bebek yapmayacaksın dedim kendime çünkü bencilliğimin anneliğimin önüne geçmesini istemedim. Anneliğin ömür boyu büyük bir fedakârlık gerektirdiğini, bu fedakârlığa da buradan başlamam gerektiğini düşündüm hep çünkü sebebi sigara olsun veya olmasın bebekte oluşabilecek en ufacık olumsuzluk bana bunun sigaradan kaynaklı olduğunu düşündürecek ve vicdan azabı olarak kalacaktı üzerimde.
Önce yavaş yavaş azaltmayı denedim, paket taşımadım yanımda; sabah kahveyle, yemekten sonra gibi gibi rutinlerime göre sadece adet taşıdım yanımda. Fazlası olmayınca insan idareli kullanmak zorunda olduğunun daha çok bilincinde oluyor. Ardından rutinlerimi azalttım, sabah kahveyi bıraktım dolayısıyla kahveyle birlikte sigara da içmemiş oldum zaten gebelikte kahve günde bir defa içilecekti onu da akşam evimde eşimle birlikte içtim derken derken sonlara doğru sadece yemek sonralarında içiyor oldum ki birkaç gün bazı öğünleri de sigarasız geçirebildiğimi gördükten sonra kesin bir şekilde bırakabileceğime emin oldum ve son hamle için gebelik adımı atmayı bekledim. Test sonucumu görür görmez de son bir defa bile yakıp vedalaşmadan bitti benim için çünkü bilirim ki bu meselede en önemli şey irade ve disiplin; son bir defaların ya da sadece bir defaların sonu gelmez, kararlı olmak lazım.