ygmr 22.01.2018 de nişanım geldi diye yazmıştım foruma, 23.01.2018 de saat 13:00de hastaneye yatışım yapıldı, ertesi gün olacaktı doğumum ama nst de bebek hareketlerini beğenmedi doktor ve sancılarım başlamıştı, acil olarak saat 20:00de sezeryana alındım, prensesim kucağımda çok şükür 🙏 epidural sezeryan yaptım 38+2 de 3600 gram 49 cm bebeğim ❤bebeğimin boynuna 2 kere kordon dolanmış , ondan dolayı acil sezeryana alındım. Birden gelişti herşey çok hızlı oldu, ilk önce odada giydirdiler sonra ameliyathanenin hazırlık bölümüne indirdiler sedyeyle , orda bana ufak bir şişede ilaç içirmek istediler ama ben içemedim kustum, ameliyat sedyesine yatırıp ameliyathaneye götürdüler , ilk Damaryolu açıldı elimin üstünden en çok Canımı yakan o oldu açık söylim 🙄 sonra epidural iğneyi yapmak için beni oturttular ve öne doğru eğildim o sırada benimle ilgilenen bayan sarıldı bana ve beni sakinleştirmeye çalıştı çünkü çok korkuyordum çok panik yaptım hatta hiç susmadım sürekli konuşuyordum , belimden yapılan iğne damaryolundan daha kolaydı zorlamadı açıkçası boşuna korkmuşum , o işlem bitince beni sedyeyle geri yatırıp önüme perde örttüler ve o sırada eşim geldi yanıma, o gelince rahatladım kendimi daha iyi hissettim ama hala çok korkuyordum , hatta bi ara eşime maskeyi çıkar bakıcam sen misin bile dedim ☺ Karnımda bişiler hissetmeye başladım soğukluk böyle bişiler sürüyorlardı eşime dedim ben hissediyorum bak ayaklarımı oynayabiliyorum sakın beni kesmesinler , eşim beni sakinleştirmeye çalışıyordu , karnımı temizlerlerken hissediyordum ama kestiklerini hissetmedim bile sadece göbek deliğime sanki eliyle biri baskı yaptı gibi oldu ben hala kesmeyin beni ben hissediyorum diyordum ki içimde bir boşluk hissiyle beraber prensesimin ağlama sesini duydum 🤗 inanamıyoruuuummmm diye ağladığımı hatırlıyorum, sonra cennet kokulumu yanağıma verdiler orda hayat durdu benim için inanamadım bu benim mi dedim hep, bebeğimi hemen memeye koydular emmeye başladı o sırada dikiş işlemlerini yapıyorlardı sanırım hiç birşey hissetmedim sonra perdeyi indirdiler beni ameliyathane sedyesinden alıp yatağa koyup bebeğimle beraber odama çıkarttılar .. sonrasında uyuşukluğum çok sürmedi benim geçti hemen ağrı kesicilerle takviye yaptılar dayanılmayacak acılar değil, korkularımızla en güzel anımızı kendimize eziyet ediyoruz ama yaşamadan gerçekten anlaşılmıyormuş, bana da herkes ağlama korkma diyordu ama size söylemesi kolay canlı canlı kesilecek olma benim diyip ağlıyordum 🙈 ah yağmur ah diyorum şimdi boşuna korkmuşum , bir daha bebek sahibi olacaksam yine epidural yapardım 😊