bemekli8gmailcom tahmin edemeyeceğimiz kadar çoo ağlaması bağlanma sorunlarıyla alakalı işte. Bakın benim öğrencim 1. Sınıfın ilk bir ayı ağladı. Sırf ağladığı için anasınıfına da gitmemiş. Çocuğun yaşı da tutuyor.
Sonra psikolojik olarak incelenmeye başladı sorunlar. Asıl sorunumuz anneydi. Çünkü çocuğu ağladığında onu ikna edememeye başladı. Çocuk çok ağladığında annesi onu eve götürecekti bunu biliyordu.
Öncelikle şunu öğrenmeniz gerekiyor, o çocuklar 72 aylıktan sonra bizim oluyor sevgili anneler ❤️ Bu bir tercih değil bu bir zorunluluk. Siz onları bizlere emanet edeceksiniz ki onlar da hayatlarına başka bakış açıları katabilecek. Ne kadar ağlarsa ağlasın, o çocuk okula gelmenin bir kural olduğunu öğrenecek. Ama bu öğrenmeyi önce anneye yapmamız gerekiyor maalesef bırakıp gidemiyorlar.
Bir ay boyunca ağlayan öğrencim okula gelmek zorunda olduğunu babasından çok sert bir tavır gördüğünde öğrendi ve inanın o gün bıçak gibi kesildi.
Çocuğunuz bu sene ağladı diye okula gitmeyince seneye gidecek sanılması da büyük bir yanılgı. Özgüvenini ne kadar erken kazanırsa o kadar başarılı olur.
Nolur şunu hiç unutmayın hayatlarının sonuna kadar onlarla olmayacaksınız. Bu yüzden tavrınız net olsun.
Yazdıklarınıza istinaden şunu da eklemek istiyorum eğer çocukta gelişimsel bir problem varsa bu 1. Sınıf öğretmenleri tarafından size iletilir zaten. Çocuk hiçbir şekilde hiçbir şeyi yapamıyorsa biz direkt yönlendirmesini yapıyoruz. Bu sizin erteleme için alacağınız ram raporuyla aynı rapor.
O yüzden denemeye değer. Belki de hayatının öğretmeniyle ve dünya tatlısı bir sınıfla tanışacak. Denemeye değer 🌸🌸