sipsirel Evlendim, yaklaşık 5 ay sonra istememizle çocuğumun haberini aldık. Başka mutluluktan vücudum titriyordu ama zamanla her şeyin bizlere baktığını anlayıp ciddi bi sekilde depresyon mu bunalım mi bilemediğim bir karmaşa içindeydim ama sonradan içimde bir kucuk insanın yaşadığı düşüncesi, onun kendi varlığını belli etmek icin tekmelemesi, o günden sonra tamamen tüm düşüncem değişti. Anne olmak kolay değilmiş bunu anladım. İstediğim vücuda kavuşmuştum, fitnessi bıraktım, lazer, makyaj, bakımlar her şeyim tamamdı. Şuan başladığım yerdeyim, sanki bunları hiç yapmadım hiç vücudumda yaşanmamış gibi. Oğlum 8 aylık oldu, doğduğu andan itibaren iyi ki diyorum, şimdi her şeyi birlikte yapabiliriz. Salona gidemezsem de evime ağırlık alıp çalışırım, gittiğim kliniklere oğlumu da götürürüm, makyaj yapıyorsam beni izler, her şeyi birlikte yapabiliriz. Bu sefer tek değilim, bebeğim var. Bu düşüncelerinin geçici olduğunu bilmelisin çiçeğim, bebeğinle birlikte her şeyi yapar anılar biriktirirsin, tekme atmaya başladığında onu hissettiğinde tamamen bu duyguların geçecektir emin ol, sen annesin, sen içinden bir insan çıkartıyorsun, sen çok güçlüsün. Sen her şey gelir geçer. Dilerim sağlıcakla doğumun olur 💖🌸🫂🐣