Kızım 5,5 yaşındayken ikinci bebeğime hamile kaldım. İsteyerek. Çalışıyorum. Gurbetteyim. Çok düşündüm açıkçası. Ama kızım hamilelik sürecinde inanılmaz değişti. Daha küçük yaşlarda olup(2-4 yaş arası) kardeşi olan çocukları gördüğümde çok üzülüyordum. Çünkü hala onlarda bebekmiş ve eve bir bebek geldiğinde çok büyük bir travma yaşıyormuş gibi düşünüyordum. O yüzden kızımın biraz bebeklikten çıkıp çocukluk çağına geçmesini bilerek bekledim. Kızım hamilelik sürecinde abla olma fikrine çok aşamalı olarak alıştı. Bu süreçte kendinden küçük çocuklara Ablalık yapma tecrübeleri edindi. Ayrıca artık gerçekten bir bebek olmadığının farkındayım. Onunla konuştuğumda beni anlayabiliyor. Bu zamana kadar gözünün içine baktığımız kızımızın dışında eve yeni bir bebek geliyor olması kesinlikle kızım için çok zor bir süreç olacak. Ama hayatta her her şeyin kendi etrafında döndüğünü düşünmemesi, bazen anneden babadan ayrı olarak sorumluluk alabilmeyi öğrenmesi, sevginin paylaştıkça çoğaldığını bilmesi, aile olmanın bazen kalabalık kişilerle de olabileceğini hissetmesi için böyle bir karara ihtiyacımız vardı. Bebeğim 3 gün sonra doğacak. Zor anlar ve zamanlar geçirsem de ailecek büyümek için buna ihtiyacımız var. Hiç bi şey kolay olmuyor. Bazen güzel değişimler zor süreçlerden sonra oluyor