umayala seni gerçekten cok iyi anlıyorum. Dogduktan sonra bu halledime gulecekmisim. Ne yaşadığımı ben biliyorum. Bide sey var ablalarimdan zaman zaman sakayla karışık duyuyorum ama fazla olmaya basladi, doğursan da bir kurtulsan… Sag salim bi dogsa…. Kimseye nazlanmam etmem dert yanmam kendi kendime aylardir evin icinde. Hamd olsun gene güzel atlattik su gibi gecti zaman diyorum kendi kendkmi motive etmeye çalışıyorum. Ben dert yanmadan bu elestiriler bu kiyaslar nefret ettiriyor gercekten. Ben zaten cok topluluga girmiyorum ama bayramda illlalah geldi. Ablam tüp bebek ile hamile kalmisti. Ben kaygili geciriyorum benimkide boyle gecicek demekki diyorum ben kaygili geçirmedim mi sanıyorsun diyor. Ablacim seninki sana benimki bana. Neden bu karsilastirma. Simdiden bana sunu yukluyorlar sen dogunca da hemen her seyde boyle hastaneye mi kosucaksin… Ben destek de alıyorum aslinda negatif giden bir durum olmadigini soyluyor terapistim. Bu annelik diyor. Hormonlar.. Cok normal aslinda. Bilmiyorum Gerçekten cok zor bazi insanlar…