smgsmg59 başınız sağolsun, Allah bize sağlıkla kucağımıza almayı nasip etsin inşallah 🫶🏽 benim kaybım olduğunda en yakın akrabalarım bile arkamdan içti sigarayı kaybetti bebeğini diye konuşmuş hala da konuşuyorlardır eminim. Eşim bile bence öyle düşünüyor :) bana şey dedi Birdaha kaybedersek sorumlusu bu sefer sensin. (İlkinde çok yanımda oldu Allah var, kimse yapmazdı onun yaptığını). Ben bile bıraktıysam herkes bırakır muhabbetine de ben inanmıyorum. Ben ve benim gibi olan anneler kayıp yaşadığı halde nasıl isteyerek böyle birşey yapabilir ki. Onu geçtim normalde de kendi sağlığımız elden gidiyor yani, hamile olmasak bile. Annelik düşüncesi hamilelik vs çok güzel ama ben doğmadan önceki sürecin aşırı duygusal yaşandığını düşünmüyorum. Tam olarak bir evlat anne ilişkisi yaşandığını, bu düşünce bana fazla romantik geliyor. Öyle gösterilse bile özünde öyle olduğunu düşünmüyorum yani. Ben 25+3 de kaybettim bebeğimi ama “evlat acısı” denen şeyi de tam olarak yaşadığımı düşünmüyorum. Bence kıyaslanamaz bile. Hala aklıma gelince gözlerim dolar ama sanki daha çok acı çekmem gerek gibi hissediyorum, çünkü öyle hissettirildi. Tabii ki çok üzüldüm, perişandım hayatımın en kötü günüydü diyebilirim. Ama o aşamada bir kayıptan çok insan hayal kırıklığına daha çok üzülüyor bence. Ben böyle düşünüyorum. Birşey paylaşılmadığı için bebekle. Emzirenle, görenle, büyütüp bağ kuranla bir olur mu? O yüzden anne adayı deniyor zaten. Bu yüzden de evladın için herşeyi yapmalısın, annelik bu demek konusu bence hamilelikte yeterli bir duygu değil. Bunlar gerçekler bana göre 🥲 size çok teşekkür ediyorum, bebeğinizi kucağınıza sağlıklı şekilde almanızı diliyorum 🌸