Hayale Dilarataskent valla ben normal doğum istiyorum korkmuyorum inseAllah sıkıntı cıkmaz 25kadar zamanımız var bakalım ne zaman gelicek böceyim🥰
esratrhn Merhaba kızlar. Ben de sizin gibi çok korkuyordum ve birileri hikayesini yazsa da okuyum rahatlasam diyordum. 7 ay olacak Doğum yapalı. Devlette takipliydim. 36. Haftaya girmiştim. Öğlen 14:30 birden suyum geldi ve hastaneye gittik yatışım yapıldı. Hiç sancım yoktu. Çatı muayenesi yapıldı kasmadım kendimi hissetmedim bile. 2 cm açıklık varmış. Rahim içine gevşetici ilaç koyuldu damardan ilaç verildi sanırım suni sancıydı. Sormak aklıma bile gelmedi. Bütün bu süreçlerde en çok yaptığım şey kendimi hiç kasmamak. İnanın çok önemli. Benim azar azar sancılarım geliyordu artık ve sohbet edecek kadar rahat bir durumdaydım. Birkaç saat sonra sancın arttı mı dediler hayır dedim tekrar ilaç verdiler sanırım suni sancı damardan veriyorlar. Sancılar artmaya başladı ve gene normal adet ağrısı gibi. Bu arada hastaneye geldiğimden beri sürekli 4 katı indim çıktım çömelip kalktım hiç oturmadım. Bana 2-3 saat sonra tekrar gel bakalım dediler saat7 gibi ağrılar arttı ve 9 a kadar ağrıyı çektim ama inanın abartılı bir ağrı değil zaten ağrı geçince unutuyorsunuz bile. Açıklığıma bakıldı ve hala 3 cm dedi ebe. Diğer ebe baktı 8-9 cm dedi. Bence diğeri anlamadı. Sen git gece 2 de gel dedi anca dedi. Çıktım yukarı ama artık ağrının en son haliydi. Bağırmadım sadece çok ağrınız olduğunda nasıl oflayıp biraz bükülürsünüz öyle birşeydi. Yarım saat sonra hafif kan geldi ve ıkınma hissi geliyordu. Anne ben doğuracam dedim ve oradakiler bu kız koridorda doğuracak dediler. Tuvalet hissi geldi saat artık 11 civarıydı gece. Annem doktora söyledi ve tekrar indik. Açıklığıma bakıldı ve hemen çatala götürdüler. Kesi atıldı acısını anlamadım bile. Ve çatala çıktığımda o sancı kalmadı sadece ıkınmanın verdiği rahatsızlık başka birşey yok kızlar. Gece 23:38 oğlum doğdu. Dikiş atıldı hem iç hem dış ama artık doğurduğunuz için o kadar rahat oluyorsunuz ki acı falan yok yani. Çataldan kendi başıma indim ve artık gülüyordum. Mucize diyorlar gerçekten öyle. Bebeğinizi görünce zaten ne yaşadığınızı unutuyorsunuz bile. Korkulacak birşey değil aksine o anı yaşamaya değer bir durum. Tek yapmanız gereken kasılmamak ve hareket. Sancı gelince çömelip derin nefes aldım. Ve Doğumdan bir ay önce merdiven indim çıktım.