Tam 3 yıl önce…
Bir sabaha binlerce eksikle uyandık.
Bunlar sadece birer sayıdan ibaret değil.
Birer hayat! Birinin kardeşi, birinin yeğeni, birinin babası, birinin oğlu, birinin amcası…
Saat 04.17′de sadece evler değil, hayatlar yıkıldı.
Sevdiklerimizi, evlerimizi, anılarımızı toprağa gömmek zorunda kaldık.
Enkaz başında bekleyenler,
yardım sırasına girenler,
bir lokmayı paylaşanlar,
kilometrelerce öteden yardım gönderenler,
Hepimiz aynı acının içindeydik. Her zamanki gibi bir olduk, birlik olduk. 🇹🇷
Güçlü olmak zorunda kalanlar oldu.
Sessizce yas tutanlar oldu.
Ama hiçbir acı yalnız yaşanmadı.
Bugün kaybettiklerimizi saygıyla anıyor, vefat eden tüm yurttaşlarımıza yüce Allahtan rahmet diliyorum.
Hayatta kalanlara sağlık, mutluluk, sabır diliyorum. Hayatta kalanların yaralarını sarmayı bir insanlık borcu sayıyorum.
Unutmamak, unutturmamak ve bir daha yaşanmaması için sorumluluk almak zorundayız.
6 Şubat’ı unutmadık.
Unutturmayacağız 🖤
