Okurken çok imrendim maalesef ..
benim eşim benimle beraber hamileymiş gibi davranır . İkinci hamileliğim . İlkinde Evle olmasa bile zor dönemlerde benimle ilgilenirdi.
Genel olarak ne çocukla , ne evle , nede Benle
Benim gönlümden geçirdiğim hayal ettiğim beklentiyi asla karşılamıyor . İnsan aslında en büyük desteği yardımı ilgiyi eşinden bekliyor . Yani diğer 3.şahıslardan gelen yada gelmeyen yardım çok koymuyor çünkü onlara güvenerek değilde kendimize güvenerek karar verip yapıyoruz ya bu evlatları Allah da nasip ediyor şükür. Sonra bakıyorsun
Hamilelik , evin rutin meşgalesi , çocuk bakarken tekrar hamilelik , aynı zamanda iyi ebeveyn olma çabası , herşeyi düşünmek yetişmeye çalışmak ama kendine yetememek Hergün daha fazla tükenip çocuklar için güç toplamaya çalışmak . Bütün bunların yanında asla bu duyguyu senin gibi yaşayamayan bazı baba adaylarını görünce tekrar yine Bunuda sen seçtin dikerek kendini suçlamak …
Sonuç olarak .. senden daha hamile ve hep daha yorgun ve hep daha hasta ve hep daha çok çalışan bir eşiniz varsa yorgunsunuzdur.