“Öncelikle hepinize hayırlı ve kolay doğumlar diliyorum. Allah hepinizi yavrunuza hayırlısıyla sağlıkla kavuştursun inşallah” diyerek başlamışım önceki doğum hikayeme, yine aynı temenniyi tekrar ederek 2. normal doğum hikayemi anlatmaya başlıyorum ☺️ İlk doğum hikayemi okumak isteyenler için link de bırakayım 🤪
https://forum.mutluanneleriz.com/d/772153-375te-ansizin-gelen-minigim-pozitif-normal-dogum
Hamileliğimin başından beri mide bulantılarıyla baş ettim ki normalde midem çok sağlamdır. Bu kez neredeyse 5 yaşında bir oğlum olduğundan hamileliğimi dinlenerek geçiremedim. Hem fiziksel hem psikolojik olarak ilkine göre beni bayağı zorlayan bir hamilelik süreci geçirdim. İlk bebeğimde doğum sonrası bebeğimin bütün sorumluluğunu üzerime alıp uzuuuun bir depresyon süreci yaşamıştım. Bu kez de aynısı olmaması açısından ve ilişkimizde düzelmesini istediğimiz davranışlar olduğunu düşündüğümüzden hamileliğimin 30. haftasından sonra eşimle çift terapisi almaya kadar verdik, eşimin beni anladığını gördükçe bu konudaki endişem önemli ölçüde azaldı.
İlk doğumum 37+4’te ilk önce kasılmaların gelmesiyle başlamıştı, kasılmaların başlamasının üzerinden 7,5 saat geçmesiyle 37+5’te oğlumu kucağıma almıştım 🥹❤️ Bu hamileliğimde kız bebek bekliyordum ve hep kızların daha erken doğacağı söyleniyordu. Ama bende durum tam tersi oldu 😅
İlk hamileliğimde belki de fark edemediğim braxton hicks adı verilen kasılmaları bu hamileliğimde bol bol yaşadım. Hatta 38+2de 2-3 saat süren düzenli sancılarla gece 3’te doğuruyorum sanıp hastaneye bile gittim, dipnot gece ananas yemiştim… Bence ananas tetikledi kasılmaları, ama zamanı gelmediği için kasılmalar kesildi. Ebe açıklığıma bakıp 1 saat de nstye bağlayıp beni eve gönderdi, zaten hastaneye girince kasılmalarım yavaş yavaş azalarak bitmişti. Bu açıklık muayenesinden sanırım 2 gün sonra nişanım geldi. 8 Aralıkta 39+2’yken doktoruma kontrole gitmiştim. Uzun süredir bebeğimin 2 hafta önden gittiğini söylüyordu. Kilosuna o gün 3600 boyuna 51-52 cm demişti. İlk bebeğim 3050 doğduğundan beni bir korku sarıyordu nasıl doğuracağım diye, sonra hemen kendimi toparlayıp Allah’ın yardımıyla doğuracağımı kendime hatırlatıyordum. Bu son kontrolde doktorum 1 hafta sonraya kadar yani 40+3’e kadar doğum kendiliğinden başlamazsa suni sancıyla doğumu başlatmamız gerektiğini söyledi. Çünkü daha fazla kilo alırsa omuz takılması gibi riskler artıyormuş, doğumumun müdahalesiz kendi seyrinde ilerlemesi için çok dua ettim. Ben 35. haftadan sonra multivitamin, omega-3, magnezyum kullandığım ne varsa kestim. Beslenmeme dikkat etmeye çalıştım bebeğimin daha fazla kilo almaması için. Magnezyumu kesme sebebim de asıl doğum sancılarımı engelleyebilme ihtimalinin olduğunu öğrenmemdi.
Neyse gelelim asıl doğum hikayeme 😅
Annem ve kız kardeşlerim şehir dışında yaşıyorlar, annem doğumumdan 10 gün önce yardımcı olmak için yanıma geldi, ilk başta strese girdim annem varken rahat hissedemem o üzülücek diye kendimi gererim diye düşündüm. Ama sonradan farkına vardım ki iyi ki gelmiş bana hem fiziksel ve hem psikolojik çok güzel destek oldu, üzüntüsünü de bana yansıtmamaya çalıştı 🥰
9 Aralık 20:00 civarlarında hamileliğimin 39+3. gününde koltukta otururken koltuğu avuç içi kadar ıslatacak kadar suyum geldi. Tabii ben altıma kaçırdım sanıp koşarak lavaboya gittim, lavaboda bir miktar daha suyum geldi ama hala emin olamadım. Sonra oğlumu yatırmaya üst kata çıktık ve ben tekrar suyum geleceğini anlayıp banyoya koştum duşakabinin içine girmeyi başardım 😅 Yarım litre kadar daha suyum geldi. Tabii beni bir heyecan bastı, kasılmaları tetiklemesi için sıcak duşa girdim çıkınca annemden temiz kıyafet ve lohusa pedi istedim. Annemi ve oğlumu telaşlandırmamak için çok rahat çok profesyonel davrandım djdjjdjd kriz anlarında soğukkanlıyımdır 😅 Eşim sohbete gitmişti onu aradım sakince eve gel diyerek çağırdım (asla sakin olamadı). Planladığımız gibi oğlumu babaannesine bırakmak üzere hazırladık zaten çok yakın oturuyoruz, daha önceden ona süreçten uzun uzun bahsetmiştik, anlayışlı yavrum hemen kabullendi ve çantasına kendisi birkaç kıyafet bile koydu 🥹 Eşim oğlumuzu annesine bırakıp geldi. Annemle eşim doğumu Allah’ın izniyle kolaylaştıracak sureler okumaya başladılar.
Bunlar yaşanırken daha hiç kasılma hissetmemiştim. Ve bu durum beni biraz korkutuyordu. Çünkü doktorum hep suyun gelirse direkt hastaneye gel diyordu. Önceki doğumum kasılmayla başlayıp en son suyum geldiğinden kendimi bir bilinmezliğin içinde hissediyordum. Suyumun gelmesinin üzerinden 1,5 saat geçtikten sonra doktoruma durumu mesaj attım, suni sancı almak istemediğimi sürecin nasıl işleyeceğini sordum. O da bana hastaneye geçmemi, enfeksiyon riskinden dolayı doğumu hızlandırmamız gerektiğini, suni sancı almam gerektiğini söyledi. Ben de şansımı deneyip 1-2 saat sonra geçsem olur mu diye sordum, doktorum olur deyince çok mutlu hissettim. Hastaneye 12 gibi gittik, bu zaman zarfında kendimi çok strese sokmamaya çalışarak merdiven inip çıktım, bebeğimin başının pelvise doğru açıyla yerleşmesini desteklemek için pilates topuyla asimetrik hareketler yaptım. 11 gibi neredeyse 1 tam ananas ve 7 tane hurma yiyip ardından duşa girip belime karnıma masaj yaptım. Duştan çıktığımda hafif hafif kasılmalarım başlamıştı. 12de hastaneye ulaştım.
Ebem maalesef hiç iyi değildi, bana laf sokmaya çalışıp durdu. Ben pozitif olup onu takmamaya çalıştım, söylediği olumsuz şeyleri duymadım güldüm geçtim. Neler söyledi diye merak edecek olursanız sen kaç kilosun hiç yakışıyor mu gibi şeyler söyledi, sonra ikinci çocuğum olduğunu duyunca benim tek çocuğum var, çok çocuk bakmak zor vs. dedi. Bir oğlum var kızım olacak dediğimde 3.yü istiyor musun zaten ne gerek var falan dedi. Ay bi sus kadın diye bağırasım geldi cidden. Açıklık muayenesi yaparken sancım geldi nefes alıp veriyordum yüzüme doğru üfleme dedi. İlk muayeneyi gece 12 gibi yaptı açıklık 5 cmdi. Bu arada suyum geldi dediğimde uzun bi süre bana inanmadı??? Cidden manyak bir karıydı.
Sonra işin rengi nerede değişti dersiniz? Tabii ki avukat olduğumu ve mezun olduğum üniversiteyi öğrenince değişti. Ben feraceliyim ve eminim ki baştaki dışlama davranışlarının sebebi de buydu. Sonra eşim biraz sivrilip doğum için yatış protokolünü imzalamamış eşim avukat okumak ister demiş, ki çok da iyi yapmış. Bir anda sorun çıkaran hasta gibi muamele görmeye başladık 😅 Ebe bana okuyacak mısın hepsini dedi, dedim okurum protokol değil mi bu zaten. İmzalamazsan göndeririz seni falan dedi, bu kadar takılmayın ne imzalayacağımı okuyacağım sadece dedim. Nst çekilirken okudum hepsini, sonra tamam imzalayacağım dedim, kadın ona da şaşırdı. Bu andan sonra bana çok daha iyi davranmaya başladı, kendince şakalar komiklikler yaptı. Ben de köprüyü geçene kadar ayıya dayı dedim, doğumumun kolaylıkla afiyetle geçmesi için dua ettim. (Dipnot: doğumdan sonra bana sen 10 tane bile doğurursun çok güçlüsün falan dedi. Bi daha doğurursan beni bul dedi😅 bir de avukatlık işim olursa seni bulucam dedi aynen conim dedim ben de 🤪)
Sonra beni odaya aldılar eşim ve annem zaten odada bekliyorlardı beni. Odaya geçtiğimde saat 2ye geliyordu sanırım. Annemden meryem suresini okumasını rica ettim sesli şekilde. Allah’ın izniyle hem doğumu kolaylaştıracak hem de annemin stres yapmaya vakti kalmayacaktı 🥰 Pilates topu verdiler onunla hareketler yapmaya devam ettim, kasılma geldikçe derin çömelme yapıp sağa sola salındım, burundan derin nefes alıp ağızdan yavaş yavaş verdim. Bu kısımlarda kasılmaların şiddeti artmıştı ama dayanılmayacak gibi değildi. Nefesle çoook daha katlanılabilir hale geliyorlardı. Kesinlikle ağrılı ancak kasılmayla savaşmak yerine onu yönetmeye çalışmak çok işe yarıyor. Saat 3e doğru duşa girdim 10 dakikaya yakın belime karnıma sıcak su tuttum. Çıktıktan 10-15 dk sonra yani saat 3:10 gibi beni tekrar doğumhaneye aldılar, açıklık muayenesi yaptılar. Açılma 8 cm olmuş ama senin çatı kemiğin çok basık kimse söylemedi mi bunu falan dedi canım ebem. Moral verdi yine. Neyse sonradan doktorum da söyledi doğum yaparken gerçekten doğruyu söylemiş… Bu saatten sonra doğumhanede kaldım, bir kez daha nst yaptılar, bebeğimin kalp atışları iyi ancak benim sancılar çok düşük çıkıyordu. Ama ben artık güçlü sancılar hissediyordum. Ebe bana sancın geldikçe çömelip ıkın dedi. Sancım gelince zaten çömeliyordum ama ıkınma hissim daha gelmediğinden çok ıkınmadım. Bu arada doktoruma haber verildi, doktorum geldi. Hasta bakıcı ebe doktorum herkes gelmiş sohbet ediyorlardı. Ben odada kendi halimde sancıları karşılıyordum. Sesim çıkmıyordu çünkü nefesime odaklanmıştım. Kimsenin dikkati üzerimde değildi 😅 Benimle aynı odada hasta bakıcı hazırlık yapıyordu.
Sancım geldiğinde çömelmiş sancıyı karşılarken bi farklılık olduğunu anladım, beni çatala çıkarır mısınız dedim. Sonra bağırmaya başladım aaaaa geliyor galibaaaa diye ama kendim bile inanamıyorum böyle bir anda olmasına o sırada 😂 Doktorum noluyo noluyo bir şey yoktu az önce diyerek geldi 😂herkes bana yardım etti biri bacaklarımı koyuyor biri hasta bezini çıkarmaya çalışıyor biri önlüğümü açıyor falan güç bela masaya çıkıp yattım bir yandan geçmiyooo diye bağırıyorum 😂 güldüğüme bakmayın en zor anların başlangıcı burası 😅 Doktorum geçmez tabii geliyor çünkü saçlarını görüyorum dedi. Ben şok oldum o anda hemen kendimi topladım, işte o 5 sene önce yaşayıp unuttuğum ıkınma evresine gelmiştik. Sancı geldikçe var gücümle ıkındım. Bazen nefes alıp nefesimi tutarak bazen nefes alıp nefesimi verirken çenemi sıkıp aaaa ya da ıııı sesi çıkararak bazen ağzımı açıp aaa diye bağırarak nasıl rahat hissediyorsam öyle ıkındım. Gözlerimi kapattım sadece odaklandım. Doktorumun beni bazen yönlendirdi belini kaldırma, başını göğsüne yasla, nefes al tekrar ıkın gibi komutlarla, onu dinledim. Kesi atacak mısınız diye sormayı ihmal etmedim bu sırada, doktorum hayır dedi, ben rahatladım tabii 🥰 İlk doğumumda kesi beni çok zorlamıştı çünkü 🥲 Çatı kemiğim basık olduğundan ıkınma evresi 15 dk kadar sürdü, bence basık olmasa daha çabuk doğardı bebiş. Ebe de doktorum da çok güzel ıkınıyorsun aferin dedi. Bebeğin çıkıma geldiğini hissediyordum tarif edilen yanma hissini çok net hissettim, var gücümü toplayıp ıkınıyordum ancak bebişin kafası kemikten geçmiyordu. Doktorum bi ara rotasyon yapsa geçecek dedi sonra forseps ile bebeği çekeceğim vakum değil ama ona benzer bir şey dedi, sancın geldiğinde söyle beraber çıkaracağız bebişi dedi. Tamam dedim, zaten çok yakın aralıklarla sancım geliyordu, doktorum forsepsi yerleştirdi sancım gelince söyledim o çekti ben ittim. Ben pompa gibi bir şey hissettim ama aleti görmedim. Ama bebiş yine çıkmadı hatta geri kaçtı kafası 🥲 2-3 kere daha denedik, tabii ben full konsantreyim gözler kapalı ıkınıyorum sancı gelince, gidince nefesleniyorum. En son ıkınmayla sonunda bebişim doğdu, doktorum geldi deyince vücudunun çıktığını düşünerek kısa nefeslerle yavaş yavaş ittirmeye devam ettim. Sonra karnımın üzerine koydular melek kızımı ben tabii hüngür şakır ağlamaya başladım 😅 kordonu da kısaymış yavrucağımın o yüzden de çıkması uzun sürmüş. Bebeğim 3300 gr 50 cm olarak 03:50’de doğdu. Tüm zorlukları aşıp doğurabildiğim için Rabbime hamd ettim, elhamdülillah Allahım çok şükür diyerek ağladım. Üzerimi örtüp eşimi içeriye aldılar kordonu babası kesti, doktorumla birlikte eşimin telefonundan fotoğrafımızı çektiler, bize de unutulmaz anların bir hatırası kalmış oldu 🥹 Bugün biz 2 günlük bebişimle birbirimize alışmaya çalışıyoruz, kesi ya da yırtığım çok şükür yok ama vücudum ıkınırken zorlanmaya bağlı inanılmaz tutuldu ve şişti yürürken oturup kalkarken aşırı zorlanıyorum. Masajla kas gevşeticiyle vs halledeceğiz inşallah bunu da. Doğumdan çıktıktan sonra doğumhanenin kapısında annem beni öptü çok güçlüsün kızım maşallah dedi ağlayarak 🥹❤️ Eşimle beraber tüm seslerimi duymuşlar doğumhanenin kapısının önünde. Onlar için biraz üzüldüm çünkü ben o anları şimdiden silmeye başladım bile, ama onlar unutmakta biraz zorlanacaklar 🥲 Benim için çok güzel bir doğumdu, kesinlikle kolay değildi ama Allah yardım ediyor inanılmaz bir mucize. Okunan surelerin duaların çok faydası oldu bence, okuduğumuz sureler meryem suresi, inşirah suresi, ayetel kürsi, felak ve nas sureleri, Araf suresi 54. Ayet, Abese suresi 20. Ayeti oldu. Suyum geldikten sonra kayınvalidem de meryem ana otunu suya koymuştu ek olarak.
Yazım yanlışı, anlam bozukluğu yaptıysam affola, bu yazıyı yazmaya gece 3te başlayıp 6da bitirdim… Arada da bebeğimi emzirdim. Hepinize keşkesiz sağlıklı hayırlı doğumlar diliyorum, sabredip buraya kadar okuyan varsa ayrıca bir tebriği de borç bilirim 🥰😅