Kızlar daha iki gün önce post açmıştım sezaryen için öneri istemiştim. Bugün sezaryenim gerçekleşti. Tüm şeffaflığı ile anlatmak isyorum. Öncelikle ben hiç ameliyat olmadım bu da ilk çocuğum zaten. O yüzden aşırı aşırı korkuyordum. Ameliyata giderken bile ağladım. Sonra ameliyathanede anestezi doktorum belimden iğne vurdu o canımı acıtmadı yani normal kalçamıza yediğimiz iğneler gibiydi. Sonra bir dakika içinde bacaklarım uyuşmaya başladı. Sonra beni yatırdılar önüme örtü örttüler. Mide bulantısı normalmiş ama benim kalbimde çok sıkıştı o an kötüydü açıkçası. Nabzım aşırı yükseldiği için ameliyata başlayamadılar. Sonra bir iğne yaptılar mide bulantım için o mide bulantımı geçirince panik atağım da gitti ve başlandı. Bütün dokunma çekme itmeleri hiseettim ama acı yoktu. Sonra oğlumu ilk 5 dk içinde çıkardılar yaklaşık 20/30 dk da dikiş kapama falan sürdü. Sonra odaya geçtiğimde her şey iyiydi hissetmiyordum ta ki uyuşukluk geçene kadar. Bu arada sonda ben uyuşukken takıldı ve uyuşukken çıkarıldığı için o konuda yorum yapamıycam hiç hissetmedim. Sonra uyuşukluk geçince ciddi ağrım oldu bol bol ağrı kesici yapıldı. Şuan ameliyat olalı 16 saat oldu hala daha ağrım var ama çok normal. Benim için en olumlu şey ben yürüycem diye kendimi çok şartlamıştım açıkçası biraz da zorladım ve acımasına rağmen yürüdüm hatta ilk kalkıştan 10 dk sonra desteksiz yürüdüm. Bu sayede de gazımı hemen çıkarabildim. Evet süreç zor ama bütün doğum süreçleri zor zordan kastım yeni bir serüven başlıyor ve insan ameliyat olmuşken kaç kat kesilmişken bile kendi acısını umursamadan bebeğinin ağlamasıyla kalkmak istiyor. Şimdiden sezaryen olacak herkese benimki gibi tatlı doktor ve ekibinden dilerim