Kitappsever_1 30 yaşındayım 3.kez gebeyim kazayla oldu kürtaja gittim yapamadan geri döndüm vardır bunda da bi hayır dedim ama gittiğime bile bin pişmanım kendime çok kızdım 2 çocuğunu doğrusuyla yanlışıyla zoruyla da olsun büyüttün bunu da büyütürsün aldırma düşüncesi bile beni kahretti ki siz keşke hiç anne olmasaydım diye bir cümle kurmuşsunuz bunu desteksiz çaresiz ve kötü bir psikolojiyle yazdığınıza inanmak istiyorum 🥺 onları biz dünyaya getiriyoruz onlar gelmiyor bu zorluklardan bu fedakarlıklardan bir can getirip yetiştirmekten dolayı cennet annelerin ayaklarının altındadır diyorlar.Lütfen sakin kalmaya çalışın ağızdan çıkan her söz dua yerine geçer derler emin olun ki her şey geçtiğinde doğan bebeğinize bakıp pişmanlık duyup şükredeceksiniz yanınızda olduğu için.Yardım istemekten de çekinmeyin kendinize zaman ayırın ki siz iyi olursanız evlatlarınıza iyi gelebilirsiniz.Allah yardımcın olsun,ama unutma bugünler geçecek ve bebekliklerini özleyeceksin o zaman dağılan evimiz,etrafa dökülen oyuncaklarımız,çocuklarımızın koşuşturduğu o ev bir daha olmayacak.