24 yaşındayım 3 yıllık evliliğimde ikinci çocuğu doğuracam. Gerçekten çok zor. Daha oğlumu bekliyorum. Tuvalete alışmadı. Ailemden uzağım eşimin ailesi yok. Büyütürken yardımcı olacak kimse yok eşim sürekli işte yada nöbetten dolayı uyuyor. Tek başıma savaşıyorum ve çok zor. Bizde bağlatma kararı aldık eşimle 10-15 dk sürüyormuş sezeryandan sonra. Ücretini bende sormadım henüz. Bizede herkes çocuklarına bişi olursa diye psikolojimi bozmaya çalışıyor. Herkes dediğim yakın çevrem biliyor sadece. Ki 6 Şubat depremini yaşayıp Her türlü hikayeye şahit olmuşluğum var. Hala da kafam gidip geliyor acaba bağlatmasam mı diye doğuma 2 ayım kaldı. Ama spiral olsun şu olsun bu olsun güvenilir gelmiyor bana. O kadar çok gördüm ki hamile kalan. Ve bir hata bir çocuk daha demek. Bende isterdim bi kızım olsun diye benim kısmetim buymuş. ama maddiyatımız da şartlarımızda iki çocuktan fazlasına müsade etmiyor. Büyütürken çekilen çile ayrı tabi. 10 sene yaşlandım çocuk ve hamilelikten. 30 kilo fazlam var aynaya bakmak içimden gelmiyor 3 senedir. Ben kendimi iyi hissetmediğim sürece acaba bu ay hamile miyim diye düşünmekten annelik yapamıycam. İki hamileliğimde çok zordu. İlk oğlumda yaşadıklarım çok zordu kolik bir bebekti. Siz kesin bir şekilde istemiyorsanız kimseye kulak asmayın.