Doğum hikayemi ilk buraya yazdığımda anne adayları yok şöyle ürkütücü geldi, yok korktum, yok neresi pozitif bence negatif olmuş demişlerdi. Öncelikle şunu belirteyim hiçbir doğum sezaryen olsun normal doğum olsun kuş kadar hafif ağrısız sancısız geçmiyor. O sancı çekilecek ki o bebek doğacak. Bir bedeli var her güzel şeyin. Gelelim doğum hikayeme:
39+5 olmuştuk. NSTde ne bir sancı çıkıyordu ne ağrım vardı hiçbir şeyim yoktu. Doğurmak istiyordum artık. Ve o günün öncesi gün randevu almıştım doktora gittim. (devlet hastanesi bu arada) Saat 10.00 civarıydı. Nst’de yine sancı çıkmamıştı. Doktor alttan muayene etmek istedi muayene ettiğinde kanamam oldu ve açıklığın 2 cm olduğunu söyledi. Gece sancıyla uğraşma istersen dedi ve yatışını yapalım dedi. Zorlamadı sonuçta ben de olur dedim zaten doğurmak istiyordum. Zorla doğurtmuş resmen 41e kadar bekleyebilirdi ne biçim doktor diyenler de olmuştu. 11 gibi yatış kağıdımı verdiler ben eşimi ve ailemi bekledim dışarda biraz hemen girmedim 12.00 gibi doğumhaneye girdim açsam bir şeyler atıştırmamı söylediler kendini aç bırakma dediler serum taktılar, alttan uzun ince kağıt parçası gibi değişik bir şey yerleştirdiler suni sancıymış sanırım sonra eşimle koridorlarda yürümeye başladık. Ara ara nstye bağlayıp açıklığıma bakıyordu ebeler, ama açıklığım 4-5 cm olmuştu 1-2 saat sonra filan ancak. Hafif regl sancısı gibi sancılar vardı ama çok azdı. Doktor geldi açıklık kontrolü yaptı ve süreci hızlandırmak için suyumu patlatacağını söyledi. 15.00 gibi patlattı. 30dk 45 dk sonra sancılarım aşırı derecede sıklaştı ve arttı yani bunu hiç canım yanmadı olarak anlatamam gerçekçi olmak lazım bazı şeylerde. Doğum yaptığım hastanede epidural yoktu sanırım çünkü dayanamayacak derecede de olsam yapalım edelim demediler, bazı yorumlarda okuyordum iyi ki epidural olmamışım süreci yavaşlatıyor bayağı geç doğuruyorsun demişlerdi ben de iyi ki olmamışım diyorum. Sancı bel sırt bölgemdeydi sanki bel kemiklerimi koparıyorlarmış gibi böyle tarifsiz değişik bir ağrı ağrıdan ziyade kasılıp gevşeme. Doğumdan sonra 2-3 gün de ara ara oldu hatta ama fazla değil. Bana durduk yere bir ıkınma hissiyatı geldi birden bire bana sürekli ıkınma henüz açıklık az diyorlardı sürekli ama tutamıyordum kendimi, sanki büyük tuvaletim var da yapamıyorum yapmak istiyorum gibi. Ikınmamaya bol bol nefes alıp vermeye çalıştım ama sancı geldiğinde istemsizce birkaç kez ıkındım. Bebeğin başı uzayacak diye korktum erken ıkınma buna sebebiyet verebiliyormuş. Açıklığıma bakıldı. Zaten o ara bez vardı bende beze büyük tuvaletimi yapmışım ıkınmaktan. Biraz utandım ama ebeler sağ olsun aşırı doğal rahat davrandılar olsun dediler bir şey olmaz bezimi değiştirdiler. Normalde lavman yapılıyormuş ama bana yapmadılar bazı yerde de yapmayıp kakanı yapmanı bekliyorlarmış diye duymuştum doğumun başladığını açıklığın arttığını anlamak için. Birden ebeler apar topar geldi açıklığıma baktılar 8 cm dediler ve bir tane demir vardı duvarda ona tutunup ıkınıp squat yapmamı istediler yaptım biraz sonrasında çatala alındım 16.00 gibi aşırı sancılarım başlamıştır, 19.30da doğurdum 3-4 ıkınmayla. Bebeğim doğar doğmaz hemen ten teması için kucağıma verdiler o hissiyatı anlatamam yani bu kadar çekilen acının sonrasında çekilecek acının hiçbiri göze gelmiyor. Sonrasında eş düşürme, gazlı bezle rahim içi temizleme, karna bastırarak kanama kontrolleri vs bir an evvel bitse de bebeğimi alıp odaya çıksam diyorsunuz. Ama bitiyor geçiyor. İlk doğumum olmasına rağmen ebeler süreci çok güzel yönettiğimi ve sürecin bu kadar kısa sürmesine şaşırdılar. Bebeğim 52 cm 3710 kg doğdu. Şuan 40 günlük olduk bile. Tüm ayrıntılarıyla anlattım bazen gerçekçi olmak lazım ama korkmayın sayın anneler benim böyle anlattığıma da bakmayın ben doğumumdan sürecimden ebelerimden gayet memnundum sizin için belki ürkütücü negatif gelebilir ama benim için çok çok pozitif bir normal doğum hikayesi oldu. Peri tozu gibi beklemeyin doğumları hiç ağrısız sancısız vs. illaki oluyor sancı ağrı. 🌸🌸🩶🩶
