merveasd çevremde tek çocuk olan çok arkadaşım vardı. Ayakta dimdik durduklarını gördükçe ikinciyi düşünmüyordum. Ama sonra bu konu hakkında konuşunca hepsi aşağı yukarı aynı şeyi şöyledi. Çocukluk ve yetişkinlik süreçlerinde herkesi kardeşi yerine koyduklarını, çok çabuk güvendikleri ve çok hayal kırıklığına uğradıkları, herkese gereğinden fazla değer vererek yakınlık hissiyatını tatmin ettikleri gibi özetleyebiliriz. O zaman ikinci çocuğa karar verdim. Yarın öbür gün hayata karşı sırt sırta verebilsinler. Belki hiç konuşmayacaklar, belki yılda bir görüşecekler ama en kötü kardeş bile herhangi bir arkadaştan daha yakındır.