Baloglus kuzum öncelikle çok geçmiş olsun, Allah bir daha yaşatmasın. Sağlıklı ve kolaylıkla hayırlı evlatlar nasip etsin 🙏🏻
Ben ilk düşüğümü 10 haftalık gebeliğimde yaptım, ikincide kimyasal gebelik yaşadım. Sonra tüp bebek yaptırdık tutmadı. Sonra 2. kez tüp bebek yaptırdık. 3 embriyo transfer ettiler, ikizler dış gebelik oldu sol tüpüm patladı iç kanama ameliyatı geçirdim ve 3. embriyo rahime tutundu. Doktorumun demesiyle ölümden dakikalarla kurtuldum. Fakat gel gör ki 34+5 te doğum yaptım oğlumu kaybettim. Sonra genetik araştırma şu-bu derken 2 yıl oldu. Yavrum yaşasaydı 2 yaşını geçmiş olacaktı.
Hayat durdu, zaman geçmedi, her geçen gün kötü şeyler öğrenmeye başladım. Zaten tüp bebek hastasıydım, daha zoru ne olabilir ki derken her defasında daha zoruyla karşılaştım son 2 yılda. Ve bu son 2 yıl ömrümden 10 yıl aldı. Bazıları acıdı, bazıları önemsemedi. Bazıları “benimki erken hafta düşük oldu kaldıramadım, sen nasıl dayanıyorsun” dedi. Tek cevabım vardı “evlat”. Annelik anne rahmine düştüğü ab başlıyor. Evet ilk hafta düşüklerimde çok zordu onlarda da çok kötü oldum. Tabi oğluma kadar… oğlumu kaybettiğimde hayat bitti sandım, tek kurtuluşum Allaha sığınmak oldu öylede yaptım ve bu beni rahatlattı çok büyük ölçüde. İsyan edemedim, ağlayamadım çoğu zaman. Çünkü Allaha daha çok yöneldim gün geçtikçe.
Şimdi 3. Tüp bebekle oğluma hamileyim, 33 haftalık oldu. 34 haftalık olmak beni aşırı korkutuyor, doğuma girmek, acil doğum olursa ne yaparım düşünceleri beni çok korkutuyor. Ama her korkumda Allaha sığınıyorum. Hemen rabbimi düşünüyorum ve ferahlıyorum. Sadaka veriyorum sürekli özellikle çocuklara. Bilmem kaçıncı gebeliğim ama ömrümden ömür gidiyor korku ve kaygıyla. 2 yıldır psikolog ile görüşüyorum ve gebelik öncesine kadar psikiyatrist ile görüşülüp ilaçta kullanıyordum.
Senin olan en güzel zamanda sana gelecektir inan buna. Rabbim gönlüne ferahlık ve aydınlık versin, yolunuzu kolaylaştırsın 🙏🏻❤️🩹🫂