Aaayseeert evet anlıyorum şöyle bir yazı okudum , doğmamış bir çocuğun anne karnında vefatı ile hissetmeye basladigin başarısızlık duygusu , iyileşme sürecinin uzamasında sebep olarak , hayatını eskisi gibi yasamani engelleyecektir . Belirtildiği gibi , bu kayıp senden kaynaklanmamakta , senin elinde olmayan durumlar sebebi ile oluşmaktadır. YaSını tutarak , iyileşme sürecin tamamlandığında , yeniden bir adım atarak , yepyeni bir hayat kurma şansın olduğunu aklından cikarmaMalısın ✨
Bana en iyi gelen şeylerden bazıları şunlar oldu. Yazmaya başladım. Kendimi kötü hissettigimde agladigimda sürekli yazdım. Ağlamak istediğimde kendimle baş başa kalıp ağladım . Birşeylere anlamlar yükledim , gördüğüm hoşuma giden herşeyde kaybettigim bebeğimi hatırlıyorum bu beni iyi hissettiriyor. Cikmazlarda olup nefes alamadigimda da seccade de buluyorum kendimi. Dua ediyorum rahatlıyorum.
Birde benden daha zor imtihanlarda olan annelerle kendimi kiyasliyorum. Bu ne kadar doğru bilmiyorum ama olana sukretmek gerekiyor .Kendim için biraz daha kolay olsaydı diyorum . Gebelik sonlandırmasıydi benim kaybım . Kendiliğinden olsaydı diyorum bazen. Ama bu benim payıma dusendi .
Elbet uzulecegiz ama en iyi şekilde en güzel yerde olduğunu biliyoruz. Özlem olacak güçlü ve sabirliyiz. Zor günler geçecek , acılar azalacak . Umudunu asla kaybetme ✨