Yoruldum kızlar…
2 ay sonra evliliğimizin 2. Yılı dolacak. 1 yıl 3 aydır bebeğimiz olsun istiyoruz.
Pcosum var. Hadi 9 aydır kilom vardı ondan olmadı. Sonra verdim kilolarımı şimdi neden olmuyor. Tabi Rabbim ne nasip ederse o oluyor, asla isyan etmiyorum. Ama yanlış bir şey mi yapıyorum. Sorun ne anlamıyorum.
Pcos desen, pcoslu olup hamile olan çok kişi var.
Her ay ovülasyon takip etmekten bıktım. Yumurta çatladıktan sonra flashla silik çizgi aramaktan yoruldum. Zaten öyle kolay pik yakalayabilen biri de değilim. 35-40 günde ancak görebiliyorum.
Adet desen yeni düzene girmeye başladı.
Yoruldum kızlar her ay umutsuzluğa kapılmaktan yoruldum.
Kafamı başka yöne de çeviremiyorum, yalnızım elin memleketinde, kimsem yok burda, tanıdığım selam vereceğim bile kimsem yok.
Şimdi hamile olsam bile kendimi meşgul edecek bir şeyim olurdu.
Bunları düşünmekten hiçbir şeye odaklanamıyorum. Atanmaya çalışıyorum ama hayat enerjim çekilmiş gibi çalışasım, parmağımı kaldırıp çabalayasım yok.
Bu ay da olmadı heralde. Her ay kendime yalan belirtiler bulup, kasığım ağrıyor, belim ağrıyor, göğsüm ağrıyor diye kendimi kandırıyorum. Ama sonunda olmuyor.
Biliyorum benim gibi bu durumu yaşayan, daha fazla senedir bekleyen çabalayan çok insan var.
Ama ben yalnızlığın da etkisiyle olacak kendimi çok çaresiz, çok yorgun hissediyorum.
Derdimi anlatacak, rahatça konuşabileceğim kimsem yok, sadece içimi dökmek istedim..