Selamlar serkilajlılarım pozitifi olarak baktım birbirinizi strese sokıyorsunuz hemen geldim. Benim doktorum da kalkma diyor ama ben kritik eşiği geçtiğim içim artık kalkıyorum. Her gün mü hayır ! Hafta sonları arabayla gidiyorum bi yere sonra Orda geziyorum yarım saat oturuyorum bi süre sonra yine geziyorum. Böyle böyle gezme günüm oldu. Bizimde canımız var cidden o kadar değil yani. Kas yıkımı çok olmasın diye yattığım yerde ufak bacak egzersizleri yapıyorum. Mesela annem geldi iş yapamıyorum diye o kahvaltıyı hazırladıysa ben iki dk sofrayı kuruyorum yada kaldırıyorum. O gün iyiysem ufak tefek iş yapmaya gayret ediyorum. Dün çok sancım vardı yattım sürekli mesela, ama şu an iyiyim, haftaya Salı kontrolüm var. Doktorla konuşacağız bakalım ne diyecek. O genelde kendini biliyorsun ilacın dozunu falan ayarla diye bana bırakıyor ama şimdi bende hekimim onun güveni olduğu için yapıyor yine de çok ilaç içmemeye gayret ediyorum. Durum iyi giderse 34 den sonra ufak ufak egzersiz de başlarım yürüyüşü her güne çıkartırım yoksa kas yıkımı ile daha çok uğraşırız doğurmak iyice zorlaşır. Ufak ufak kalkın bakım yapın kendinize ne bileyim bi evde sofra kurun sadece. Yavaş yavaş bi kalkın serkilaj öyle kolay çıkan bir şey değil. 10 mm bile değildim 0.6 mm dim ameliyat olduğumda hunileşmem de vardı. Uzun süre 11 mm üstünü görmedim ama şu an 50 mm deyim belki haftaya daha düşük olur. Olabilir bu arada ama 30dan sonra pek bi anlamı da kalmıyor. 2 kilo olduğunu duyayım doğabilir benim için sıkıntı da değil. Sürekli strese girerek geçmez bu süreç pozitif olun. Biz iyiyiz bir şey olmucak diyin. Neyi çağırırsanız yada neyden çok korkarsanız onunla sınanırsınız unutmayın. Doktorunuz gezebilirsin diyorsa uyun bi bildiği var ☺️☺️