Yorumlara gerçekten şok oldum. Birbirimize karşı ne kadar önyargılıyız. Canım ben ileriki evreleri bilemem ama aylarca bebek bekledim. Negatifler, yalancı pozitifler, tüm belirtiler derken pozitifi gördüm çok şükür. Dilerim ki allah isteyen ve bi çocuğu tertemiz bi kalple yetiştirebilecek herkese nasip etsin, aratmasın. Planlı bi gebelik olmasına ve bir süre beklememe rağmen mükemmel fedakar annelik tablosu beynimize kazınıp zoraki koşullandırıldığı için şu an 9. Haftamdayım ilk öğrendiğim andan itibaren kafamda sürekli “acaba yapabilcek miyim, olur mu, doğru zaman mıydı, eski hayatım tamamen geçmişte kalıyor” gibi sorular dönüyor. Hatta yetmiyor bakıyorum daha pozitifi gördüğü an direkt evlat olarak benimseyip hamileliği özümseyen insanlar görüp “ben nasıl bu kadar sevinmedim gün içinde nasıl bazen aklımdan çıkabiliyor” gibi vicdan muhasebesine bile giriyorum. Herkesin eşiyle ara sıra sorunları şüpheleri olur, kimin nasıl bi hayatta neleri yaşadığını bilmediğimiz için sorunlarla nasıl başettiğini de bilemeyiz. Bana anlatsanız küçük göreceğim bişey sizin için büyük olabilir ya da tam tersi. Bu süreçte internette okuduklarımızın veya izlediklerimizin şişirilmiş bir balon olduğunun farkına varmanız, herkesin deneyiminin kendine özgü olduğunu kabullenerek kendinize biraz daha şevkatle yaklaşmanızın yararı olacağını düşünüyorum. Süreç ilerledikçe hormonlarınız sizin yerinize alarm mekanizmanızı tetikleyecek lütfen sadece kendinize odaklanın, mümkünse bir süre parlatılmış sosyal medyadan ve dayatılan annelik algısının yer aldığı metinlerden uzak durarak kendinize karşı nazik olun. Umarım her şey içinize sinerek ilerler ve bebeğinizi güzelce karşılarsınız 🌸 @Nur482482