betulgzl_06 canım kardeşim.
Bir oğlum var 7 yaşına girecek ekimde.
İkiz kızlarım var 2 yaşına girecek ekimde.
Şuan 18 haftalık hamileyim.
Bu son hamileliği asla ama asla istemedim ve planlamadım.
4.çocuğu düşünmeyi bırak testi görünce kıyafetlerimi parçaladım sinir krizi geçirdim.
Aldıracağım dedim.
Eşimde kararı bana bıraktı. Ne aldır diyebiliyorum ne aldırma dedi.
Her gün doktor araştırdım her gün isteğe bağlı kürtaj olanların yazdıklarını okudum.
Belkide yüzlerce deneyim okudum bu konuyla ilgili.
Sana yemin ederek söylüyorum, iki kişi sadece pişman değilim sadece üzgünüm yazmış. Gördümki, kucağına aldıktan sonra kimse “keşke bu çocuğum olmasaydı” dememiş.
Ben vicdanen,dinen ve ahlaken, önür boyu korku ve kaygı satın almak istemedim.
Herkesin yaşam koşulları farklı. Maddi manevi kalabalık ev yorucu. Ruhen ve kalben hatta bedenen yorgunum. 36 hafta ikiz taşıdım. Üstüne hamile kaldım.
Ah dedm yavrularım ne yapacak ekimde doğum olursa kızlarım daha çok küçük.
Sonra dedimki, Sen Allah’tan daha mı merhametlisin!? Sen Allah’tan daha mı iyi bilirsin?! Tövbe haşa.
Sana ne aldır diyebilirim ne aldırma diyebilirim demeyeceğim. Sana aldırma derim. O yavru seni cennet kapısında bekler ve oraya girmene engel olur.
3-4yıl zorlanırız kardeşim. Sonra ilerde bayramlarda kapımızı çalacak yavrularımız olur. Birbirlerine destek olur, yoldaş olur, can olurlar.
Burada çok bebek isteyen bekleyen vr vs diyenlere katılmıyorum. Herkesin yaşamı kendine. Kimisi başka konuda kısmetli kimisi bu konuda. Ama önemli olan, rızkımızın kısmetimizin nerede olduğunu ve nereden geldiğini görebilmek.
Rızık sadece maddiyat değildir. Bir can, bir nefes, bir evlat daha rızıktır. En bereketlisidir.
Ben şuanki hamileliğimi hala isteyerek yaşadığımı söyleyemem. Ama anneyim, onuda kucağıma alınca bağrıma basar sever bakar koklarım inşaallah.
Sende annesin, unutma🌹