iremkaya53 ben de tam sizin haftalarda öğrenmiştim öncesinde her şey yolundaydı çok keyifli bi hamilelik geçiriyordum ilk hamileliğim bir de yeni evliyiz her şey güzeldi yani sonrasında büyük bi yıkım oldu öğrenmek terminasyon öneriliyor doktorlar olumsuz konuşuyor vs devam etsek ne yapmalıyız tedavi için hangi il hangi hastane olmalı falan kafamız çok karışıktı ilk şoku atlatınca bi de bir devam etme kararı alınca araştırmaya başladık her şey daha netleşti, doğumdan sonra ne olur iyileşir mi yoksa doktorların dediği gibi yaşamaz mı orasını bilmiyordum ama doğuma kadar kalan süreyi en sakin şekilde geçirmeye çabaladım üzülmemek elde değil tabi o hep var ama sonuçta bebekle birlikte geçirdiğimiz her an kıymetlendi, niye aldırmadın diye soran doktorlar da oldu tabi kendilerine göre haklı da olabilirler ama insan kendi başına gelmeyince kolayca fikir verebiliyor hem yerli hem yabancı forumlarda çok okudum bu hastalığı yaşayanların hikayelerini hepsi farklı seyretmiş çıkardığım tek sonuç her an her şeye hazırlıklı olmak, doğum sonrasında hüzünlü oluyor bebeğin yanında olmaması ya da evde sizinle olmaması lohusalık şikayetini bile yapamamak bebek uyumadı şöyle oldu böyle oldu diyememek ama onun iyiliği için böyle olması gerekiyor tamamen iyileşen bir hastalık değil ameliyatları bittiğinde tamam bitti artık hastalık diyemiyoruz ama yaşama daha iyi uyum sağlayabilecek duruma geliyor bunu da bilmekte fayda var, fazla uzun yazdım ben de iç döktüm sanırım kusura bakmayın