Kubra998 ah ah 2 sene önce öpüp kokladığım koynumda sarıp sarmaladığım evladımı toprağa verdım, o üşümesın dıye üstünü örttüğüm oğluma toprak attılar atlatamadım gecmıyor acısı asla. Sadece tutunacak dalım 4 aylık kızım var ona bakınca ayakta duracak güç buluyorum kendımde. 4 ah oncesıne kadar ölmek ıcın gun sayardım her gün bugünde oğluma kavuşamadım derdim. Şimdi ise burnum aksa evladım var dıye korkarım acı ama gerçek unutulmuyor ama ayaktayım