Beybimelisa
Yorumlardaki arkadaşlar 19 yaşındaki gelin için “ anlayış” talep ederken, kendileri size anlayış göstermemiş; şaka gibi. Dinime laf söyleyen müslüman olsa vakasına dönmüş. Nacizane bu insanlardan anlayış dersi almayın zaten kendi meşrebinizce gayet anlayışlı davranmışsınız. Belki biraz daha yoğun hissetmiş olabilirsiniz bazı şeyleri ki bu da çok doğal. Zaten siz de “öyle olabilir” diye fark edip yazmışsınız bunu, birçok insan bunu dahi fark etmez çünkü kendinibilmezdir. Sizi bilinçsizlikte yargılayanlar kendi kalıbına baksın her şeyden önce.
Ayrıca bebeğin emanetçisi sizsiniz, şu an özgür irade kullanabilecek durumda değil. Elini yıkamadan dokunacak, makyajla öpecek kadar cahil davranıyorsa “ama daha yaşı küçük kızın doğal” gibi saçma sapan bir şey demem, gider düzgün bir şekilde uyarırım. Anlamıyorsa “az önce söyledim ama duymadın sanırım canım” diye tekrar uyarırım. Allah korusun mikrop kapsa, bebeğinize bir şey olsa “yaşı küçük, bilememiştir” mi diyeceksiniz? Çok saçma. Biraz gerçekçi olmaya davet ediyorum. Başka anneler bebeği insanlar tarafından sevildikçe mutlu oluyor diye siz de olmak zorunda değilsiniz. Anne hisseder. Olası bir risk varsa içgüdülerinize malum olur ve daha koruyucu davranabilirsiniz, kaygılarınız her zaman içi boş kaygı olmak zorunda değil. Ayrıca ben olsam ben de yenidoğan bebeğimin sürekli fotoğrafının çekilmesini istemem. Hassas dönemden geçerken birilerini tolere etmek sizin için daha zor oluyorsa bilinçli insanlar olmalı etrafınızda, kendi sınırlarınızı koruyun. Bunların hiçbirini kabalık olarak görmüyorum. Düzgün bir dille ifade edip sağlıklı bir mesafe koyduktan sonra neden kabalık olsun? Sağlıklı mesafe koymak, tolere edemediğiniz kişiye karşı kin, düşmanlık vs. (şu an beslediğiniz duygular olduğu için söylemiyorum) beslemeyi de önleyecektir. Sizi rahatsız eden konuların muhattabıyla konuyu kişiselleştirmemiş olursunuz. Sizin asıl rahatsız olduğunuz şey bunları yapan kişi mi, gerçekleştirdiği eylemler mi? Bu tavırları en yakın arkadaşınız yapsa mesela yine sinirinize dokunur muydu? Cevap “dokunurdu” ise zaten konuyu kişiselleştirmemişsiniz, o kişiye bir düşmanlığınız yok siz bu davranışlardan rahatsızsınız.
Son olarak sürekli bebeğinizi yerden alıyor, kucaklıyorsa sürekli müdahale edilmemesi konusunda yine uyarabilirsiniz. Kucağa alıştırmak istemiyor olabilirsiniz. Bunda da bir art niyet görmüyorum. Ayrıca buraya cesur bir şekilde tüm kırılganlığınız, hassasiyetiniz, korkularınız ve kaygılarınızla içinizi dökme cesareti gösterdiğiniz için tebrik ederim sizi.
“Biraz da bu taraftan bakın” diye size nutuk atıp kendi anneliğiyle kıyaslayanlara , ben de bu taraftan bakmayı öneriyorum. Zira her annenin karakteri, üslubu, yetiştirme tarzı farklıdır ve o ruh bunu bilerek o anneyi seçer, o hayat dersleri kader planında vardır. Basmakalıp annelik diye bir şey yok. Üstü kapalı “aaa ben öyle yapmazdım”, “ayyy çok abartıyosun” diye annelik yarıştırmaya çalışanların komplekslerini tatmin etmek zorunda değilsiniz. Kendi biricik, şefkatli tarzına sahip çıkma özgürlüğü var herkesin. Ayrıca duygularınıza ve sezgilerinize güvenin, dinleyin; onların rehberliği sizi her zaman doğru yönlendirecektir. Sevgiler…