Burada son zamana kadar doğuramıyorum diye post açan doğuramıyorum postlarına yorum yapan bir anneydim :)
Sürekli sancı nasıl diye araştırıyordum ama o sancı bir türlü gelmedi :)
7 Nisan Pazartesi günü doğum hikayem başladı.
Kontrole gittiğimde 3 cm açılmam muayene ile 7 cm oldu ve bir anda yatışım yapıldı :)
Hastaneye suni sancı ile doğumumun başlatılacağını bilerek gittim ama bir anda bu kadar her şeyin hızla gelişeceğini tahmin bile etmemiştim. Ufaktan bir suni sancı verildi. Saat 11.30 du. 3.doğumumdu fakat bu doğumumda sanırım olacakları bildiğimden aşırı endişeliydim ve korkuyordum. Sancılar yavaştan geliyordu. Suni sancıyı çok az verdiler ki kendi sancımla doğum başlasın. Suyumu ebe açılmam 8-9 cm olduğunda patlattı işte ondan sonra gerçek sancılarım gelmeye başladı. Çömelerek ve pilates topuyla karşıladım sancıları. Sancılarım aşırı artınca doğum pozisyonuna geçtim ve başladı doğumum. Zorlanmadım diyemem ama 5 ıkınmada felan geldi oğluşum dünyaya. Rahmin üst duvarı etliydi biraz dardı o yüzden zorlandım. Oğluşumun kafası biraz büyük doğdu şişlikten ötürü o da haliyle zorladı :) Doğum esnasında ebeyi dinlemek onun yönlendirmesiyle doğumu yapmak en güzeli. Nefesimi tutacağım zamanı ıkınmam gereken zamanı nasıl ıkınacağımı hepsini tarif etti. Doktorum tam doğum yapacağım zaman acil sezeryana girdiği için ebeyle doğum yaptım ama ebem o kadar iyi ve bilgiliydi ki sürecim güzel geçti. Yırtığım olmadı( bunun için ebenizin yönlendirmesini mutlaka dinleyin) kesik atıldı onda da 3 dikişim oldu. Dikişlere pek dayanamadım uyutalım mı sorusuna direkt evet beni uyutun lütfen oldu. Uyandığımda dikişlerim bitmişti. Dikiş anında uyutmaları beni rahatlattı. 13.24 te minik kuşum dünyaya geldi. Şu an ikimiz de iyiyiz. Beni dikişlerden dolayı oturma durumu zorluyor ama o da geçecek kısa sürede inşallah :)