Ztkn2 üzülmeyin demek kolay biliyorum ama inanın sağlıksız olup sonradan kaybetmek daha acı. Ben 10 yıldır evliyim. İlk tüp bebekte hamile kaldım. Geçtiğimiz yollar o kadar zorlu ki. Hamileliğe sevinirken 5.haftamda kanamam başladı. Ve giderek arttı. Tam bir ay kanama ile uğraşıp sürekli doktora gitmek zorunda kaldım. İlaçlar, kaybetme korkusu gözyaşları her şey o kadar ağır ve zordu ki kendi işimi de göremiyordum. Tam 9. Haftamda kanamam artık durmuş düzelirken kalp atışı durdu. Rahatlamaya başladığım an bebeğimi kaybettim. Kürtaj ve sonrasında aylarca adet olamadım. Bir de histeroskopi operasyonu geçirdim. İnanın o transferim tutmasa bir kaç gün ağlayıp yola devam ederdim ama bu kadar çok yıpranmazdım. Kısacası kendinizi üzmeyin lütfen. Elimizden gelen hiç bir şey yok. İnşallah Allah hiç birimizin emeğini boşa çıkarıp yormasın.