Merhaba 9+2 günlük hamileyim. 2 senedir evliyim. Bu kadar uzun yazacak olmamın sebebi aynı durumları yaşayıp çaresiz hissettiğim günler o kadar çok oldu ki çaresiz hissetmediğim günleri saysam daha hızlı biter. Ve size de biraz rehber olabilirsem bu dönemde duanızı alabilirsem diye yazıyorum. Belki ilk senemde çocuk denerdim. Cesaret edemedim. Çünkü travmasal korkularım vardı. Tansiyon aletini bırakın takmayı, ortama bile girmesine tahammülüm yoktu. Bi anlık cesaret taksam 150 nabız 15 büyük tansiyonla karşılaşıyordum. Ter sıcak basmaları psikolojik sorular peşimi bırakmıyordu. Neden böyleyim niye herkes gibi değilim bu fobiyi nereden buldum. Herkes sakince koluna takar 14 bile çıksa kuzenimin yoluna devam eder. Aslında düşük tansiyonu kıskanmayı bıraktım son dönemler. Artık derdim şuydu; ben de rahat karşılamak istiyorum yüksek tansiyonu da düşük tansiyonu da. Sakinsen düşük çıkacak paniksen bir ayıdan kaçıyormuşcasına yüksek çıkacak. Bu duruma 5 senede geldim yalan söylemiyim. Başlarda her gün 15 kez ölçtüğümü ve herkesle bu konu hakkında dertleşmek istediğimi bilirim. Gel gelelim bebeğimin olması ötelendikçe keyfim kaçmaya başladı psikoloğa başladım psikolog 2025 e kadar kendine zaman tanımanı istiyorum deneme bebek dedi. Tamam dedim ama içim artık sıkılıyor. Kaygılarıma düşman olmaya başladım, beni istediğim şeylerden alıkoyduğu için. Canıma tak etti ve çok şükür Allah bekletmeden bana ocakta bi bebek nasip etti. Sağlıkla gelsin. Dualarınızı esirgemeyin. Şuanki durumdan bahsedecek olursam. İlk muayenemde tansiyon ölçüleceğini biliyordum ve kendime şefkatli anlayışlı bir doktor seçmeye çalıştım. Çünkü biliyorum ki kaygılandırırsa beni ben daha çok kaygılanırım. Fobimden dürüstçe bahsettim. Sadece hayatımın sıkışmış bir durumda olduğunu düşünerek üzüldü ve dedi ki bu benim için çok önemli değil. Kaygısal olduğunu biz zaten anlarız. Ve anneler buraya ilk geldiğinde bebeğim sağlıklı mı derken zaten tansiyonları yükseliyor. Sen sakinleş bir bakalım neymiş dedi. Ben asla ilk koluma girdiğinde salinleşmicem hocam siz takın ve neymiş görelim dedim. Yüksek çıkabilir ama ben cesaretliyim düşüncesini beynime gönderebildiğim için başardım. Zaten etrafımda da yüksek çıktığında afallayacak insanlar yoktu çünkü durumdan haberleri vardı. Sonuç 140 nabız 14-9 tansiyon. Tamam kaygılanmana rağmen buysa korkacağımız bir durum yok ilerde yüksek bir değerle karşılaşırsak holter takarız hiç kafanı takma dedi. Dün perinolotojiye gittim. Sekreter Buyrun önce tansiyon odasına gidin dedi. İnanın içimden dedim ki başlicam şimdi sizin tansiyonunuza. Beynim diyor ki gitme dön evine. Bi anda attım içeri kendimi hanfendiye durumumu anlattım 15-9 çıktı. 10 dk dinlen gel dedi. 13.5-6.5 çıktı. Kimse ah vah bu ne yükseklik hemen ilaç demedi. Öylece geçti gitti. Benim bu fobiye maruz kalmam da gebeliğime nasip oldu. Yüksek çıkabilir düşük çıkabilir. 2-3 haftada 1 beni doktor görüyor bir zahmet beni sağlıklı tutmaya o çalışsın. Ben çalıştıkça daha da panikliyorum deyip durumu biraz saldım. Ama 5 senemi verdim :) çok uzun yazdım umarım sıkılmazsın tek derdim biraz olsun iyi hissetmen ve biraz kanama yaşadığım bir dönemdeyim bana dua etmen. Allah’a emanet ol